Buiten was hij onzeker, uitvallen, waaks als een malle, alert buiten, op z’n tenen lopend spanning lopen opbouwen.
Dussssss, Geoefend, aardig gebleven, afleiding geboden, boos geworden, koekjes gepropt enzenz. Soms een beetje frustratie bij mij haha.
De afleiding van een balletje of speeltje helpt buiten niet. Binnen trouwens wel. Bij bezoek is hij terughoudend. Hij vertoont echt heel veel gelijke trekjes met een Saarloos. Inclusief verharen trouwens
Dus binnen is hij niet zomaar te benaderen. Waken en binnendsmonds mopperen kan hij heel goed. Maar na een tijdje wil hij best een koekje en ook spelen. Gewoon, in zijn eigen tempo.
Buiten werkt kadaverdiscipline het best,
Aan de riem is commando “achter” heilig. Achter me lopen en stil zijn. En in flink tempo doorlopen.
Komt er nu een hond voorbij, dan kan ik hem 10x zo goed bij me houden en zakt hij veeeel sneller in spanning.
Loslopen gaat prima. En sinds vorige week leert hij meelopen aan de heupgordel.
Het is werken met hem, maar het is een heerlijk ventje
Slim, blij en ondernemend. Maar ook ontzettend aandoenlijk lief.












