Hij was dement, onzíndelijk, bijna doof, bijna blind maar nog erg happy tot hij afgelopen week neurologische problemen kreeg.
Bij ons geboren, zijn hele leven bij ons gebleven en nu, als laatste van zijn nest bij ons overleden, het kringetje is weer rond.
Toobs was niet een vd makkelijkste, een hysterische takketerriër noemde ik hem weleens.
Maar naarmate hij wat volwassener werd, werd hij wat rustiger, nog steeds niet de makkelijkste maar beter te pruimen.
Ik gok dat het ook wel een beetje zijn mix geweest is: Bichon Frisé met JRT, gecombineerd met een wat onzekerder karakter.
Dag menneke, ondanks dat wij niet altijd de dikste vrienden waren, laat je wel een Toby sized gat achter in mijn hart.
) tot aan zijn overlijden bij ons