Dag allerliefste Uma

[Petra]

Heel veel sterkte...

[Manuma]

Bedankt allemaal. We vinden het zo leuk om te lezen hoe Uma zoveel mensen heeft weten te raken. En dat terwijl ze vreemde mensen heel eng vond.

Wat is het hard zeg.
Vanmorgen dacht ik dat ze weer in de weg lag. In alle haast maakte ik alvast een sprong, al zuchtend 'oooh Uma'. Om vervolgens te gaan snikken, want natuurlijk lag ze daar niet. En in onze wijk zijn ze altijd een opvallend duo geweest. Meerdere mensen vragen al waar ze is. Bij de eerste twee ging het nog wel maar bij de derde kon ik niet eens meer praten van het huilen.
"Is dat je nieuwe"? Wijzend naar Meeko. En dan voel ik woede. Nee, natuurlijk niet! Uma is niet al vervangen, Uma kan niet vervangen.
Meeko werd op de stoep bijna omver gereden door een fietser en ik begin al te schreeuwen.

Manu ligt alleen maar. Hij kwam niet eens overeind toen ik de kaas pakte.
Ik heb hem geen afscheid laten nemen. Misschien neem ik hem mee als we haar nog een laatste keer gaan bezoeken. Ik heb het idee dat hij toch echt rouwt. En ik denk dat hij het al wist. Ze had al maanden een veel grotere persoonlijke ruimte en hij gaf haar alles wat ze nodig dacht te hebben. Zonder tegensputteren.

Het medische verhaal:
De kanker is begonnen met mamatumoren. Deze konden ze echter op de echo niet zien wat de dierenarts vreemd vond. Uit de biopt bleek toch echt dat de cellen daarvandaan moesten komen. De longtumor was al een uitzaaiing en was zo groot dat ze verbaasd waren dat ze nog kon lopen zonder te benauwd te worden.
Er was nog 1 optie, via een ct-scan de begintumoren zoeken en kijken of er geopereerd kan worden. Als er geopereerd kon worden, moest ze daarna chemo. En de kans dat het terugkomt was erg groot.
Waarschijnlijk is het vanaf maandag zo snel bergafwaarts gegaan omdat de tumor extra agressief heeft gereageerd naar aanleiding van de punctie. Dat gebeurt soms.

Ik had in de auto met haar gebeld. Vriend werkte thuis maar zat naast Uma op de bank, in de zon.
Ik liep naar hem toe en schudde mijn hoofd terwijl ik mijn tranen probeerde weg te slikken. "Het is niet goed he?".
Nee.
"Bel maar, het moet vandaag".
Ik kon alle woorden normaal uitspreken toen ik de afspraak maakte. We zijn beide snikkend de auto in gestapt, samen met onze zoon en Uma. Onze zoon lachend en wijzend naar Uma. Uma rollend in het gras en dravend door de smalle paden. Ze heeft zelfs stukken gerend en ging nog even zelfstandig op pad op de konijnenheuvel. Een prachtige herfstzon, warm op onze huid, de stilte in het park. Niemand kon ons storen.
En dan moet je weer naar de auto. Loodzwaar. Het is klaar, dit was het.
Maar wat zijn we dankbaar dat de zon scheen, dat we nog konden wandelen. Nog een laatste keer en alles in het teken van wat Uma wilde. Wat hadden we haar graag nog verwend met lekkers als kaas, kip, biefstuk en slagroom maar ze wilde enkel 1 plakje worst in stukjes eten.

Dag lieve Uma, aller-allerliefste Uma
Ik ga de allermooiste memoriam maken voor je. Met al je verhalen en avonturen en ik ga zo goed mogelijk proberen op te schrijven hoe belangrijk en leuk je voor ons was.
Je wordt gigantisch gemist, nu al

[Gonnie]

Ach, heel veel sterkte.

[thom]

Ik zit met tranen je laatste verhaal te lezen. Het is ook zo pijnlijk en verdrietig. Nogmaals sterkte voor jullie.
Denk dat Uma bij velen een speciaal plekje had.

[Ally]

Ze heeft dikke mazzel gehad, met een trouwe Manu als vriend door dik en dun, en jullie samen allemaal. Marc geloof ik zei het eerder al, zoiets is al bijna ondenkbaar, als Spaanse weggooi hond. De liefde voor haar spat eraf en ze heeft dat dubbel en dwars verdiend want ze was wel speciaal.

[Inge O]

Waarschijnlijk is het vanaf maandag zo snel bergafwaarts gegaan omdat de tumor extra agressief heeft gereageerd naar aanleiding van de punctie. Dat gebeurt soms.

In ieder geval niet gaan denken dat je haar leven daardoor bekort hebt hoor, het gaat gewoon goed zolang het goed gaat - en dan plots totaal niet meer .
Jaren terug was mijn Spaans vuilnisbakje Kwiebus ook wat minnetjes, wat hoesten, niks ergs maar wel verontrustend. Longfoto's : wat we zagen was bijna geen longtumor meer, het was één megatumor met nog een restje long, zijn hart was zelfs niet eens meer zichtbaar door de tumor, en tóch deed hij nog alles : spelen, genieten, eten.
Tot drie weken later, toen was het plots klaar.

Ik voel heel erg met je mee.

[Sekreetje]

Wat een mooie laatste herinnering hebben jullie gemaakt. Gehuild heb ik om jullie foto waarop jullie Uma weer gevonden hadden na die weken van onzekerheid. En nu weer. Bijzondere hond die vanaf een forum zoveel mensen heeft laten meeleven.

[Mellow]

*knip*
"Is dat je nieuwe"? Wijzend naar Meeko. En dan voel ik woede. Nee, natuurlijk niet! Uma is niet al vervangen, Uma kan niet vervangen.
*knip*

We hadden de ophaaldatum van Nikki op 30 jan en 4 jan hebben we Fluffy in moeten laten slapen.
We kregen vaak te horen 'heb je al een nieuwe?'
Super irritant want Fluffy was niet te vervangen.

Ik had in de auto met haar gebeld. Vriend werkte thuis maar zat naast Uma op de bank, in de zon.
Ik liep naar hem toe en schudde mijn hoofd terwijl ik mijn tranen probeerde weg te slikken. "Het is niet goed he?".
Nee.
"Bel maar, het moet vandaag".
*knip*



Dag lieve Uma, aller-allerliefste Uma
Ik ga de allermooiste memoriam maken voor je. Met al je verhalen en avonturen en ik ga zo goed mogelijk proberen op te schrijven hoe belangrijk en leuk je voor ons was.
Je wordt gigantisch gemist, nu al

Nogmaals heel veel sterkte

[Smoushond]

Ach wat zal ze gemist worden. Het doet ook zo’n pijn. Vooral die vragen op straat. Neem de tijd het gaat elke dag een stukje beter

[Gudrun]

Ik kende haar niet in het echt en toch ook tranen in de ogen als ik je post lees.
Het doet me ook zo aan Jinn haar verhaal denken...
En ook met haar heel bewust die laatste keer...
Het doet wat met een mens.
Jinn is er nu anderhalf jaar niet meer, denk niet meer dagelijks aan haar, maar wel enkele keren per week.
Niet meer met dat hele rauwe verdriet, soms wel, maar veel vaker met een weemoedig lachje.
Ik hoop dat jullie dit ook binnen een paar maand kunnen.
Kika kwam later, Meeko is er bij jullie al.
Fijn dat hij haar nog gekend heeft.
Soms zie ik typische Jinn-dingen bij Kika terug en als pupje hing ze vaak rond bij de plek waar haar assen onder de rozen liggen. Ze vervangt Jinn helemaal niet (nu ja, bij de schapen wel, maar dat is niet vervangen-vervangen) maar... ze biedt wel afleiding, troost, uitdaging en opnieuw vreugde.
Meeko doet dat vast ook zo!

[Bienemuis]

Wat verdrietig en wat herkenbaar het missen van een heel geliefde hond, heel veel sterkte

[Rosanne]

Zo dan, je verhaal komt behoorlijk binnen. Ik kende haar natuurlijk ook niet persoonlijk, maar jullie verhalen en foto’s heb ik altijd gevolgd. Het verdriet en liefde komt zo naar voren dat raakt mij echt. Nogmaals enorm veel sterkte en laat de tranen maar lekker komen hoor, niks geks aan.

Ik zou Manu nog wel meenemen naar de plek waar ze is. ( Weet niet of ze begraven is of gecremeerd?) maar als het nog kan zou ik het doen, ook honden moeten op hun manier afscheid nemen. Heb het helaas ook al te vaak mee moeten maken dat wij afscheid moesten nemen van een hond/kat, maar toch ervaren dat het belangrijk voor ze is.

[Snowflake]

Heel erg veel sterkte

[Inge]

Sterkte

[Mir]

Veel sterkte

[Frootje]

Heel veel sterkte.

[Mariabel]

Wat een verdriet zullen jullie hebben en haar zo intens missen . Heel veel sterkte

[Jetski]

Och.. Heel veel sterkte!
Ook ik heb tijdens haar ontsnapping dagelijks het topic geopend met hoop dat ze eindelijk gevonden zou zijn..

[Feather__]

Ach je Uma heel veel sterkte!

[Budkes]

Heel veel sterkte gewenst met het verlies van je o zo bijzondere meisje Uma. En wie weet was het wel geen toeval dat Meeko op jullie pad kwam.
Neem je tijd om een mooi In Memoriam voor haar te schrijven, dat hebben jullie beiden verdient en zal je ook de nodige tranen kosten. Maar wat een verhalen kun je over haar vertellen. Zo veel liefde

[GoldenGizmo]

Ik heb je verhalen over Uma altijd graag gevolgd, en tijdens haar avontuur in de duinen steeds maar weer mijn browser verversen in de hoop dat er goed nieuws zou zijn. Heel veel sterkte

[Anne]

Het was een hond die veel indruk heeft gemaakt. Uiteraard de zoektocht en het weervinden met de geweldige foto van dat moment, maar ook vooral hoe jullie erachter zijn gekomen wat er met haar gezondheid aan de hand was en ze zo'n enorme opleving heeft gehad dat ze nog echt lange tijd heeft kunnen genieten van haar leven, dankzij al jullie inspanningen. Heel veel sterkte

[Sabine1]

Heel veel sterkte

[Fabiola17]

Ben je even een tijdje niet hier, is Uma er tussenuit geknepen.
Ik wist wel dat er iets met haar was, maar dat het zo snel is gegaan...

Heel veel sterkte met dit grote verlies!
Ze was echt een bijzondere dame!

[Pointer]

Ach Uma, ik schrik er van. Jij schijft altijd met zoveel liefde over je honden. Wat zal het gemis groot zijn. Sterkte