Et leg an de opfoeding

[Tineke]

Niet fysiek zijn hoeft natuurlijk niet te betekenen dat wangedrag geen consequenties heeft en dat honden stuurloos door het leven gaan.
Ja die honden zijn er wel natuurlijk want een hond nooit een strobreed in de weg leggen als die zich misdraagt daar kweek je nattuurlijk ook misdragende draken mee.

Voor mij past fysieke correcties niet en toch zijn mijn honden goed luisterend en functioneren ze als roedel ook probleemloos.
Ze zijn dan wellicht niet fysiek begrensd maar uiteraard wel begrensd en klaarblijkelijk werkte dat bij hun.

[EchoMira]

Niet fysiek zijn hoeft natuurlijk niet te betekenen dat wangedrag geen consequenties heeft en dat honden stuurloos door het leven gaan.

Maar vanuit de hond gezien..wat is dan het eind der dingen?
Jouw onuitgesproken ontevredenheid? Wat is dan de concrete consequentie?

Vanuit de hond gezien...wat is de echte grens?
Ik vind bij mensen niet eens dat er echt een grens is als je niet fysiek belet wordt iets te doen dus hoe moeten honden dat dan snappen?
Ik zie het voordeel van het weglaten van die informatie gewoon niet.

Niet dat het echt uitmaakt omdat ik denk dat zo goed als iedereen en jij ook wel degelijk aangeleerd heeft dat je het ze fysiek niet toestaat om je te negeren. Het is zeer waarschijnlijk eerder je eigen insteek dat je nooit corrigeert. Maar heb je het dan ook echt nooit gedaan? Dat geloof ik eigenlijk niet.
Nooit een keer een knie ervoor als een hond ongeoorloofd de deur uit loopt? Nooit een keer je hond terug zetten aan de halsband?

Honden opvoeden met alleen maar "ja" en "misschien" kan gewoon niet. Een "nee" met handen voeten heb je gewoon nodig en meer wordt er ook niet bedoeld.

[Jackira]

In het verleden heb ik Shira 1 keer een mep gegeven toen ze pacman ging spelen in een roedel van 7 chihuahua's.

Ze kwam ze al jaren bijna dagelijks tegen en negeerde elke keer dat ze uitgescholden werd door ze.Tot na een aantal jaren ik niet goed oplette omdat ik afgeleid was door een gesprek met iemand en ze daardoor los schoot en in die keffende menigte dook.

Ze hadden geen schrammetje maar ik schrok me kapot en heb haar wel een mep gegeven. Niet hard. En Buck een keer die naast me in de auto zat en uit redirectie in mijn bovenarm beet. Door een dikke winterjas heen een aardige hap. Ik moest een tetanus injectie daardoor. Die heb ik beetgepakt en uit de auto gesleurd in een reflex. Hij heeft het nooit meer gedaan.

Verder kan ik me geen meppen herinnneren. Ik heb geen mening over fysiek ingrijpen. Ik doe het zelf niet en met welke hond ook is het tot nu toe niet nodig geweest en ze luisteren allemaal heel goed. Zelfs de husky. Maar als iemand het gebruikt in de opvoeding, dus niet echt mishandelen zeg maar, vind ik er niks van.

[Hewi]

Maar goed, mensen pakken dat altijd graag op als dat je de godganse dag je honden loopt te trappen en te slaan. Toe maar hoor.

Ik kan me de laatste discussie daarover met iemand nog levendig voor me zien

[Diana]

Maar goed, mensen pakken dat altijd graag op als dat je de godganse dag je honden loopt te trappen en te slaan. Toe maar hoor.

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

[Nanna]

Maar goed, mensen pakken dat altijd graag op als dat je de godganse dag je honden loopt te trappen en te slaan. Toe maar hoor.

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Dat laatste geldt bijvoorbeeld voor Rozi. Die moet je echt geen tik geven. Dan valt ze huilend op de grond. Bij Csikasz volstaat een nee ook. Maar Katus kan soms een pittig duiveltje zijn en in 99% van de gevallen is een uh of nee ook genoeg maar heel soms kan ze best een tik gebruiken, zoals bij dat grommend over lieve Csiek heen hangen. Dat het maar dezelfde seconde duidelijk is dat ik dat ECHT niet wil. En ze neemt dat dan ook ter harte.

[Tineke]

Niet fysiek zijn hoeft natuurlijk niet te betekenen dat wangedrag geen consequenties heeft en dat honden stuurloos door het leven gaan.

Maar vanuit de hond gezien..wat is dan het eind der dingen?
Jouw onuitgesproken ontevredenheid? Wat is dan de concrete consequentie?

Vanuit de hond gezien...wat is de echte grens?
Ik vind bij mensen niet eens dat er echt een grens is als je niet fysiek belet wordt iets te doen dus hoe moeten honden dat dan snappen?
Ik zie het voordeel van het weglaten van die informatie gewoon niet.

Niet dat het echt uitmaakt omdat ik denk dat zo goed als iedereen en jij ook wel degelijk aangeleerd heeft dat je het ze fysiek niet toestaat om je te negeren. Het is zeer waarschijnlijk eerder je eigen insteek dat je nooit corrigeert. Maar heb je het dan ook echt nooit gedaan? Dat geloof ik eigenlijk niet.
Nooit een keer een knie ervoor als een hond ongeoorloofd de deur uit loopt? Nooit een keer je hond terug zetten aan de halsband?

Honden opvoeden met alleen maar "ja" en "misschien" kan gewoon niet. Een "nee" met handen voeten heb je gewoon nodig en meer wordt er ook niet bedoeld.

Het eind der dingen is voor mijn honden een boze bazin die ze uitkaffert , wat ook een correctie is uiteraard.

De moeilijke momenten die ik heb gehad met de honden waarbij kadaverdisipline vereist was ging dat gewoon goed zonder fysiek te worden.

Aan Orson heeft weleens een beagle gehangen aan zijn enkels en hij mocht daar niet op reageren van mij , uiteraard greep ik zelf wel in bij dat bijtende loedertje.
Orson was een hond die het volste vertrouwen in je moest hebben, dan deed hij echt alles voor je.

En thuis was het de meest makkelijke hond ooit , alles kon je naar binnen slepen bij hem.
Een oude herderreu in opvang uit Spanje, probleemloos, een chihuahua teefje met pups , leg er maar naast geen enkel probleem.
Net als de andere honden hadden ze genoeg vertrouwen dat het goed was en gedroegen ze zich uitstekend naar deze tijdelijke gasten.
En onderling zochten ze dingen ook keurig uit zonder elkaar te slopen en waren ze een hecht roedel.
Daar was fysiek worden helemaal niet bij nodig.

Met Abra kwamen we ooit een hert tegen die op de hekken van het circuit was gestuit en geen kant meer opkon omdat wij ongewild de uitgang versperde.

Ik zag dat Abra wel een kans zag en ben toen zo boos geworden omdat ik dat echt vreselijk zou vinden als ze een hert zou pakken.
Ik deed mijn armen wijd en brulde dat ze het niet in haar hoofd moest halen nu niet direct te komen en ze koos eieren voor haar geld.
Dat was overigens ,als ze niet geluisterd had, voor mij een reden geweest om wel fysiek te corrigeren want dat zou ik echt zo erg gevonden hebben.

Roland zou ik niet fysiek willen corrigeren, er is geen aanleiding toe en ik denk echt dat het zijn vertrouwen zou schaden
Naar mijn idee kent hij fysieke correcties wel, zo vindt hij zijn riem aandoen altijd spannend ook al volgt er iets leuk op en gaat hij dolgraag mee.

Elsa is ook naar ons toe gegroeid en met wandelen, waar we eerst nog weleens even op haar moesten wachten , is ze nu steeds vaker in onze buurt en zeker als we richting auto gaan want dit is nu echt haar huis .

Aan de lijn is ze even kort lastig geweest en wilde ze uitvallen naar honden hier in de buurt die ze tegenkwam, en daar heb ik echt een fikse NEE op gebruld en doorlopen.
Ook weer omdat ik een schurfthekel heb aan uitvallers en wellicht ben je daar dan scherper op.
Nu loopt ze braaf mee en loert ze wat ontevreden naar de passant.

Ik ben echt wel van je hond onder controle zetten en houden wanneer dat nodig is want ik heb zelf ook een schurfthekel aan ongeleide projectielen die niet tot de orde te roepen zijn.

Weet nog goed hoe vervelend ik dat vond toen Abra ziek was en wij speciaal naar een aanlijngebied met haar gingen om rustig aan met haar te doen en we regelmatig werden belaagd door niet luisterende loslopende ongeleide projectielen. Echt irritant vond ik dat.

[twinkeltje]

Maar goed, mensen pakken dat altijd graag op als dat je de godganse dag je honden loopt te trappen en te slaan. Toe maar hoor.

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Nee is ook niet er zijn meerdere wegen die naar romen leiden. bij mij weet ook echt elk dier wat zijn of haar grens is zonder tik maar daarmee zeg ik niet dat het gelijk mishandeling is als je een tik uit deelt
Vroeger deden ze het ook bij kinderen als ze het mondeling niet konden gelukkig is dat ook niet meer

[Diana]

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Dat laatste geldt bijvoorbeeld voor Rozi. Die moet je echt geen tik geven. Dan valt ze huilend op de grond. Bij Csikasz volstaat een nee ook. Maar Katus kan soms een pittig duiveltje zijn en in 99% van de gevallen is een uh of nee ook genoeg maar heel soms kan ze best een tik gebruiken, zoals bij dat grommend over lieve Csiek heen hangen. Dat het maar dezelfde seconde duidelijk is dat ik dat ECHT niet wil. En ze neemt dat dan ook ter harte.

Hier zijn ze wat dat betreft ook best verschillend.
Amy is superonderdanig en is al de hele dag bezig met mij niet te ontrieven, zij lijkt ergens altijd een beetje bang om niet geaccepteerd te worden - als je die een tik zou geven, zou dat echt een deuk in haar vertrouwen zijn. Zelfs met die nee moet ik bij haar al voorzichtig zijn: ik heb een keer nee gezegd toen ze in de keuken voor mijn voeten liep en daarna wilde ze 3 jaar niet meer de keuken in. Eenmaal een grens gesteld, is voor haar echt een keiharde grens en om maar het zekere voor het onzekere te nemen, doet ze het dan helemaal nooit meer, want te horen krijgen dat ze iets niet goed doet vindt ze al verschrikkelijk. Zij is ook zo'n hond die altijd toestemming vraagt voor dingen, bijvoorbeeld om op het bed te mogen, terwijl dat al 12 jaar gewoon altijd mag en ik haar er nooit af heb gestuurd. Maar nog steeds elke avond staat ze mij vragend aan te kijken of ze erbij mag en moet ik eerst zeggen dat het mag, voordat ze op het bed springt.
Fayah en Arlo zijn niet zulke ontzettend tere zieltjes, maar ook wel enigszins gevoelig en al best onder de indruk van een nee.

[Nanna]

Ja, en ergens vind ik dat best lastig. Irritant eigenlijk. Maar ach, het beestje heeft zichzelf ook niet gemaakt en ze heeft een nare jeugd gehad. En ze is van suikergoed en liefde gemaakt en eigenlijk is dat veel fijner dan een uitvallende bullebak dus ik neem het op de koop toe. Maar meer pit zou haar niet misstaan. Maar ze is nu ruim 14 dus dat gaat niet meer gebeuren

[Diana]

Ja, en ergens vind ik dat best lastig. Irritant eigenlijk. Maar ach, het beestje heeft zichzelf ook niet gemaakt en ze heeft een nare jeugd gehad. En ze is van suikergoed en liefde gemaakt en eigenlijk is dat veel fijner dan een uitvallende bullebak dus ik neem het op de koop toe. Maar meer pit zou haar niet misstaan. Maar ze is nu ruim 14 dus dat gaat niet meer gebeuren

Nee, dan zie ik dat er inderdaad niet meer van komen.
Bij Amy op haar leeftijd van twaalf jaar ook niet. Die heeft overigens geen/niet echt een nare jeugd gehad, maar is echt zo'n omega. Dat is gewoon de aard van het beestje, en dat superonderdanige en niets of niemand willen ontrieven is daar een onderdeel van. Maar het kan inderdaad best ook wel eens lastig zijn, Amy cijfert zich altijd weg, laat over haar grenzen heen gaan en komt nooit echt voor zichzelf op. Ik moedig het bij haar juist aan dat ze meer durft te staan voor wat ze zelf wil of vindt en niet zo bang is om iets 'fout' te doen. Maar van alleen een 'nee' horen is ze al een paar dagen timide

[EchoMira]

Maar goed, mensen pakken dat altijd graag op als dat je de godganse dag je honden loopt te trappen en te slaan. Toe maar hoor.

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Er zegt ook niemand dat je meer moet doen dan je nodig hebt. Maar ik beweer wel dat je dat dan eerder al gedaan hebt. Of iemand anders.
Het hoeft trouwens ook geen tik te zijn. Dat is ook al gezegd. Maar ergens heeft je hond geleerd dat je staat voor je uitspraak. Of dat een uitspraak ergens voor staat.
Zonder daadwerkelijke actie is een uitgesproken woord onbegrijpelijk voor een hond en ik vind het eerlijk gezegd heel flauw om te doen alsof je dat niet snapt.
Een beloning is toch ook niet alleen maar "goed zo" zeggen?

Ergens heeft een hond geleerd dat dat gepraat iets betekent.
Alleen maar praten is hetzelfde als instralen of blokfluiten of een gong luiden.
Context is nodig.

Dieren en mensen ook, snappen pas wat er bedoeld wordt als de stipjes verbonden worden. Nee is een belangrijk woord.

[EchoMira]

Ja, en ergens vind ik dat best lastig. Irritant eigenlijk. Maar ach, het beestje heeft zichzelf ook niet gemaakt en ze heeft een nare jeugd gehad.

Mira heeft helemaal geen nare jeugd gehad en die gaat ook gillen bij het minste geringste. Het is gewoon een geboren giller. DSat is erfelijk. Net als Cleo die altijd de juiste nooit sloeg bij andere honden en Dapper die zijn korte lontje nooit overwonnen heeft.
Dat is helemaal geen opvoedkwestie. En dan zijn we weer bij het onderwerp.

Maar goed, ik ga er weinig verder over zeggen want het wordt toch zo gedraaid dat je hufterig met je hond omgaat als je het belang van daadwerkelijk fysiek corrigeren onderstreept en daar ben ik eerlijk gezegd een beetje klaar mee.
Doen wat je zegt en zeggen wat je doet is niet vies. Punt.

Ik sla mijn honden niet. Ik pak ze alleen niet nooit bij hun lurven. Het blijft niet altijd bij gepraat.
Vastpakken is niet taboe en dat is alles wat er nodig is of gezegd wordt.

Dat een tikje niet onbespreekbaar is betekent niet dat mijn honden geslagen worden.
Iedereen hier die mij en mijn honden kent zullen zeggen dat het allemaal vreselijk verwend en verzorgd is.
Het zijn alleen de mensen die zelf iets te stellen hebben die zich er tegen afzetten. En het klopt ook. Die sturen hun honden aan door als een ouwe indiaan spreuken uit te spreken. Prima hoor. Stuk voor stuk honden die het elders al geleerd hadden om acht te slaan op wat hun mens zegt.
De welbekende kutjeugd waar ze de ervaring dat mensen zich niet laten negeren allang bewust bekwaam hebben gemaakt.

[Diana]

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Er zegt ook niemand dat je meer moet doen dan je nodig hebt. Maar ik beweer wel dat je dat dan eerder al gedaan hebt. Of iemand anders.
Het hoeft trouwens ook geen tik te zijn. Dat is ook al gezegd. Maar ergens heeft je hond geleerd dat je staat voor je uitspraak. Of dat een uitspraak ergens voor staat.
Zonder daadwerkelijke actie is een uitgesproken woord onbegrijpelijk voor een hond en ik vind het eerlijk gezegd heel flauw om te doen alsof je dat niet snapt.
Een beloning is toch ook niet alleen maar "goed zo" zeggen?

Ergens heeft een hond geleerd dat dat gepraat iets betekent.
Alleen maar praten is hetzelfde als instralen of blokfluiten. Dieren en mensen ook, snappen pas wat er bedoeld wordt als de stipjes verbonden worden.

Je leert de nee toch aan met een brokje (hand open en hand dicht)? Dat heeft op mijn honden een behoorlijk effect, ze stoppen direct met wat ze doen door die methode. En ik leer ze dan ook wat ik wel wil zien. Bijvoorbeeld niet de deur uit stormen, maar wel rustig wachten tot ik zeg dat je mag gaan. Niet achter de katten aan rennen, maar gewoon blijven liggen of een speeltje pakken, niet counter surfen maar met beide voetjes op de vloer, etc.
Als je daarin consequent bent en de hond begrijpt dat die nee altijd nee is, dan is dat bij mijn honden altijd wel voldoende geweest. Je staat dan blijkbaar voor je uitspraak omdat de hond weet dat er geen opening is voor een ja. Bij Taartje werkte het niet altijd, maar die deed alleen maar grappige stoute dingen, nooit vervelende stoute dingen, dus bij haar was ik daar zelf ook minder consequent in. Plus ze hoorde niet goed, dus ik moest echt brullen tegen haar en dan kregen mijn andere honden weer een totale hartverzakking.

Geen enkele van mijn honden heeft eerder een andere baas of eigenaar gehad, dus daar kunnen ze het alvast niet van geleerd hebben

[EchoMira]

Je leert de nee toch aan met een brokje (hand open en hand dicht)?

Dit heb ik 2 paginas geleden al toegelicht.

[EchoMira]

Er is enerzijds het aanleren van de betekenis van het woord nee. Als in, "nee, dat is niet juist". Daarvan is de conseuqentie dat je hond weet dat hij niet op de weg naar succes is.
"Victor, zit."
"draait rondje"
"Nee. (geen beloning) Victor, zit"
"Gaat zitten".
"Jaaaaa. Braaf. (beloning)"

Dan is er ook nog iets doen waarvan je geleerd hebt dat we dat zo niet doen. We hebben namelijk geleerd dat we dat anders doen. Bijvoorbeeld uit de auto springen zonder eerst toestemming te krijgen.
Daar werk je met een positieve straf en daarbij is het cruciaal dat je hond leert jouw "uh-uh" of "Foei" te respecteren en dat lukt alleen als je ook doorpakt als hij het negeert.

Maar goed, nogmaals, als je wil doen alsof die grens vanuit jouw liefde in de hond indaalt en niet geduid hoeft te worden is dat ook prima.

Hier is "dat mag niet van de baas" een tastbaar begrip en dat vind ik prettig. Zo weten mijn honden waar ze aan toe zijn en hoef ik ze niet van de weg af te schrapen of sorry te zeggen tegen andere wandelaars.
Daarnaast weten ze ook de hele dag dat ze wel goed zitten en dat vinden we gezellig.

Mijn honden staan bij het passeren van een pony strak aan het been en als je dan denkt toch te moeten gaan klooien trek ik je aan je oor terug naar waar je weet dat je moet zijn.
Meer is er niet aan de hand. Maar dat heet dus een correctie.

Dat hoeven mijn honden niet allemaal zelf te bedenken. Ik vind het lullig om het over de schutting te pleuren zodat ik mooi weer kan blijven spelen.

[Tineke]

Mijn honden staan bij het passeren van een pony strak aan het been en als je dan denkt toch te moeten gaan klooien trek ik je aan je oor terug naar waar je weet dat je moet zijn.
Meer is er niet aan de hand. Maar dat heet dus een correctie.

Nou strak niet maar goed genoeg voor ons
Drie van deze honden zijn als pup gekomen,enkel Sientje niet.
Gezien we toen veel op het strand en in de duinen wandelde waar we regelmatig paarden tegenkwamen was dit echt wel belangrijk om ze het aan te leren.


https://www.facebook.com/share/v/18LD2Wkmps/

En natuurlijk moet je dingen aanleren dat lijkt me logisch en niet verwachten dat ze dingen vanzelf begrijpen die ze niet duidelijk zijn gemaakt.
Dat lijkt mij niet meer dan logisch.

[Tineke]

. Stuk voor stuk honden die het elders al geleerd hadden om acht te slaan op wat hun mens zegt.
De welbekende kutjeugd waar ze de ervaring dat mensen zich niet laten negeren allang bewust bekwaam hebben gemaakt.

Dat maakt het imo eerder lastiger dan makkelijker.
Roland wordt dol als hij een paard ziet , ik lijn hem dan aan voor alle zekerheid, net als bij katten.
Zouden we hem zelf hebben opgevoed zou hij wellicht wel relaxed paarden kunnen passeren net als de vorige honden.
Maar misschien is dat stukje opvoeding niet meegenomen door zijn vorige eigenaar of heeft hij er met succes achter aan gejaagd we zullen het nooit weten.

Een vorige eigenaar is in ieder geval echt geen garantie op een hond die opgevoed en begrensd je huis in stapt op zaken of situaties die voor jou belangrijk kunnen zijn.

[DexSaarSophie]

Dat vond ik idd met Toots ook veel lastiger.
Zelf "opvoeden" daarmee creëer je een hond zoals het bij jou als eigenaar past. Dat is echt zoveel makkelijker.

Ik denk overigens dat bijv een Dex bij mij heel makkelijk is maar bij een ander zou er iets met mij zijn helemaal niet makkelijk.

Als je een hond van pups af aan hebt dan heeft hij/zij zich aangepast aan jou. En iemand anders kan heel andere verwachtingen hebben.

[Marc]

In mijn ogen is een hond heel flexibel en kan hij zich na een vorige eigenaar nog steeds prima aanpassen. Mijn honden die op 1 na allemaal herplaatsers zijn en waren zijn allemaal precies hetzelfde als een hond die je vanaf pup hebt. Een hond is gemaakt om zich aan te passen aan de roedel. Een jonge hond of wolf zelfs verlaat zijn roedel met 1 jaar en voegt zich vervolgens in zijn nieuwe rol.

[Marc]

Voor mij is het zelfs een plus dat ik meteen kan dealen met een volwassen hond omdat ik pups lastig vind in de omgang. Een volwassen hond kun je meteen vanaf dag 1 in het ritme zetten waarin je hem hebben wil.

[Marc]

Voor mij is het zelfs een plus dat ik meteen kan dealen met een volwassen hond omdat ik pups lastig vind in de omgang. Een volwassen hond kun je meteen vanaf dag 1 in het ritme zetten waarin je hem hebben wil.

[Tineke]

Voor mij is het zelfs een plus dat ik meteen kan dealen met een volwassen hond omdat ik pups lastig vind in de omgang. Een volwassen hond kun je meteen vanaf dag 1 in het ritme zetten waarin je hem hebben wil.

Als dat uit een heel ander ritme komt dan wordt dat volgens mij wel lastiger.
Een windhond die volop heeft mogen jagen dat afleren zal imo moeilijker zijn dan het hem van pup af aan niet aanleren.

Het is uiteraard heel afhankelijk wat voor jou belangrijk is.

[EchoMira]

Een vorige eigenaar is in ieder geval echt geen garantie op een hond die opgevoed en begrensd je huis in stapt op zaken of situaties die voor jou belangrijk kunnen zijn.

Nou, dat komt goed uit want dat zegt ook helemaal niemand.
Het ging er om dat je dan niet meer kunt zeggen dat de hond nooit een correctie heeft gekregen.

[Tineke]

Een vorige eigenaar is in ieder geval echt geen garantie op een hond die opgevoed en begrensd je huis in stapt op zaken of situaties die voor jou belangrijk kunnen zijn.

Nou, dat komt goed uit want dat zegt ook helemaal niemand.
Het ging er om dat je dan niet meer kunt zeggen dat de hond nooit een correctie heeft gekregen.

Nee je kunt er eigenlijk niets over zeggen want je weet het niet tenzij je het verleden kent van de hond.