Einde rasdierenshows?

[Nanna]

https://www.sophia-vereeniging.nl/campa ... erenshows/

[ranetje]

Het probleem

Bij het fokken van rasdieren draait het om het uiterlijk. Vaak gaat dat ten koste van de gezondheid van de dieren. De lijst met voorbeelden van ernstig leed bij rasdieren is lang. Toch vallen juist de dieren die er het slechtst aan toe zijn in de prijzen op rasdierenshows.

Bij een rashondenshow bepalen keurmeesters welke dieren het beste voldoen aan de ‘rasstandaard’, een internationaal vastgesteld aantal uiterlijke criteria. Dit betekent dat de dieren met het meest extreme uiterlijk tot kampioen worden uitgeroepen.

De kampioenen worden vervolgens op grote schaal ingezet als fokdier. Aan de nakomelingen van een ‘kampioen’ wordt veel geld verdiend, dus voor een fokker is het zaak dat zijn dieren in de smaak vallen bij de keurmeesters en met hun uiterlijk de belangrijkste titels in de wacht slepen.

En daar gaat het dus al ernstig fout.
Ik zou de keurmeesters dan maar opnieuw gaan opleiden.
Het is helemaal niet de bedoeling dat het meest extreme uiterlijk kampioen moet worden.

[Nanna]

Die keurmeesters doen dat in de hoop in het buitenland uitgenodigd te worden.
Schaf inderdaad die poppenkast maar af.

[EchoMira]

De these klopt al niet. "bij het fokken van rasdieren gaat het om het uiterlijk dus het moet steeds extremer." Dat is gewoon niet wat er aan de hand is.
Er zijn wel voorbeelden van maar dan ga je dus verder met de talloze rassen die er geen voorbeeld van zijn. Dan doe je echt iets aan de negatieve invloed van dierenshows.

Maar daar gaat het dus niet om. Waar gaat het dan wel om, vraag je je af.
Ik denk dat het een bredere stroming is. De stroming die voortkomt uit de gereformeerde kerken en het bredere calvinisme wat uitmondt in een "zo is het wel genoeg, doe maar normaal dan doe je gek genoeg-cultuur" maar belangrijker nog een constant hardop uitdragen van je principes. Iedereen moet weten hoe verheven en puur je gedachtengoed is en wat is daar een beter middel voor dan het vervoordelen van mensen die tijd vrijmaken voor iets frivools als dieren houden.

Deze mensen zijn ten diepste afkeurend voor alles wat "niet nodig" is. Dat zeggen ze ook als je ze iets vraagt.
"Wil je een bitterbal, Saskia?"
"Neen. Ik eet uit principe geen bitterballen. Ik heb het niet nodig om te vreten om het leuk te hebben."
"Oh top, dan neem ik de laatste."

Bij dit soort mensen gaat alles om het veroordelen en afschaffen van vrolijkheden want het aardse leven is er om ons voor te bereiden op het hiernamaals.
Dat ze niet meer gelovig zijn betekent niet dat ze anders zijn gaan denken. Ze willen nog steeds gezien worden als moreel superieur en vooral heel, heeel erg nuchter. Inert zowat.

Soms zijn daar uitwassen van. Zo´n sophiavereeniging die zich dan in activisme gaat uitputten en het hebben van plezier in het hebben van een hond met een bepaald uiterlijk "zondig" vindt.
Meestal worden zulke mensen zuur of stug genoemd maar het gaat wel wat dieper dan dat. Als je ze kent weet je dat er een diepgewortelde hatelijkheid in zit. Logisch ook want een mens dat zichzelf alleen toestaat wat er strikt noodzakelijk is is geen gelukkig mens. Dat wordt een gefrustreerd secreet.

De bijbehorende politieke partij is/was groenlinks. Vandaar ook die jankbek van Timmermans en Femke Halsema met haar afgebeten "ontfatsoenlijk en onverstandig". In de kunst zien we Maarten ´t Hart en in de media Maarten van Rossum.
Ze kenmerken zich door hun indirectheden en opzichtige zuinigheid. De laatste gaat her helemaal langzaam en laag van praten, zo druk heeft hij het met nuchter overkomen. Terwijl het natuurlijk eigenlijk een circuspony met een struisveer op zijn kop is, zo ijdel en aandachtsgeil.

Dus nee, we schaffen helemaal niets af want dat lost geen reet op en die aandrang om je verheven principiele gedachtengoed te laten gelden heeft lang niet iedereen, en wat ook niet iedereen heeft is de behoefte om anderen te beletten wat je zelf niet wil doen.

[EchoMira]

Die keurmeesters doen dat in de hoop in het buitenland uitgenodigd te worden.
Schaf inderdaad die poppenkast maar af.

Zou het niet praktischer zijn om dat keurmeesterschap door andere mensen te laten doen en dat "in het buitenland" zijn minder overdreven belangrijk te maken?
Beter haalbaar ook.

[Nanna]

Het is nu al zo lang aan de gang sinds goed, beter best. En er gebeurt geen fuck. We zien nog steeds gedrochten op de show.
En ik gun ieder zijn of haar pleziertje maar NIET als dat ten koste gaat van een ander levend wezen.

[EchoMira]

Het is nu al zo lang aan de gang sinds goed, beter best. En er gebeurt geen fuck. We zien nog steeds gedrochten op de show.

Bij de meeste rassen niet. https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_hondenrassen
Het is dus geen gevolg van showen zelf want het gaat voor het overgrote merendeel van de rassen helemaal niet op.

Daarnaast is er al groeiende regelgeving die wel over de gedrochten gaat.
Het voegt dus echt niets toe.

[Nanna]

Misschien dat we dan wel van HHPB af raken. Dat rondfukken binnen gesloten populaties levert alleen maar ellende op. Dan kan de hond er normaal uitzien maar dondert na vijf jaar dood om van de vliegende bloedkanker.

[EchoMira]

Misschien dat we dan wel van HHPB af raken. Dat rondfukken binnen gesloten populaties levert alleen maar ellende op. Dan kan de hond er normaal uitzien maar dondert na vijf jaar dood om van de vliegende bloedkanker.

Ja dat ben ik met je eens.
Dat hadden de Habsburgs en de Romanovs al door.

[Nanna]

Geschreven door Louis Donald.

“ Een hond die niet echt rastypisch is, zelfs als hij gezond is, is van beperkte waarde, want rastype is geen decoratief extraatje. Het is essentieel voor het behoud van de identiteit, het doel en het wezenlijke karakter van het ras zelf. Het juiste rastype is wat het ene ras van het andere onderscheidt. Het is de zichtbare expressie van de vorm die is ontwikkeld om een ​​specifieke functie te vervullen. Zonder dit verliest het ras zijn karakter, zijn betekenis en uiteindelijk zijn bestaansreden.”

Waar het echt om draait: het probleem is dat bij een aantal rassen de overdrijving van de vorm te vaak wordt verward met rastype, en dat is waar de echte schade schuilt. Zodra overdrijving genormaliseerd raakt, zien mensen het niet meer als excessief; wat ooit als 'te veel' werd beschouwd, wordt geleidelijk aan als normaal geaccepteerd, simpelweg omdat het herhaaldelijk wordt gezien, beloond en gepromoot. Na verloop van tijd wordt het abnormale het geaccepteerde beeld van het ras.

Dat is een gevaarlijk proces, want overdrijving behoudt het rastype niet; het vervormt het. Het ondermijnt gematigdheid, balans en functionele bouw. Het vervangt het natuurlijke en nuttige door het theatrale en overdrevene. En wanneer dat gebeurt, is gezondheid bijna altijd de prijs die daarvoor betaald wordt. Een ras kan niet steeds verder doorslaan in overdrijving zonder steeds verder af te wijken van efficiëntie, duurzaamheid en werkelijke bruikbaarheid in het werk.

Wanneer overdaad wordt genormaliseerd en beloond, wordt het ware rastype gestaag uitgehold, komt de gezondheid in het gedrang en raakt het ras steeds verder verwijderd van het functionele dier waarvoor het is gefokt. Uiteindelijk verliest het ook de eigenschappen die het in eerste instantie zo bewonderd, gerespecteerd en populair maakten.

[EchoMira]

Voor je weet wat iemand bedoelt moet jij kijken wat iemand doet en deze man heeft deze hond totaal uitgemolken als ideaal voor het ras. Veel nakomelingen van zijn kennel hebben precies die look.

Loeizwaar met de poten er achter in plaats van eronder en polswerk dat je alleen bij de amerikaanse duitse herder ziet.





Het is een hardnekkig misverstand wat rastype eigenlijk is en als je het aan showmensen vraagt krijg je per definitie een verhaal over kloonachtige gelijkheid.
Maar dat is helemaal niet per se de enige uitleg.

Welke van deze honden is niet onmiddellijk herkenbaar als duitse herder?

Het is essentieel voor het behoud van de identiteit, het doel en het wezenlijke karakter van het ras zelf. Het juiste rastype is wat het ene ras van het andere onderscheidt. Het is de zichtbare expressie van de vorm die is ontwikkeld om een ​​specifieke functie te vervullen. Zonder dit verliest het ras zijn karakter, zijn betekenis en uiteindelijk zijn bestaansreden.”

En toch bedoelt hij welzeker het exacte voorbeeld van de welbekende parked out showglijbaan met een zware kop en micropreciese beiteling en staartdracht.

Maar het gekste is dat je juist in overdrijvingen verzandt dóór die hyperfocus op het juiste type want je bent alle variabiliteit uit het ras aan het zuiveren wat dus maakt dat de boel doorslaat.

Dus voortaan graag het commentaar over honden fokken van mensen met verstand van genetica en veel ervaring en wat minder interessant kijkend ge-emmer van mensen met weinig anders dan een groot netwerk in de showwereld en een geschiedenis van 70 jaar als keurmeester. Die moet je het allerlaatst iets vragen.

[ranetje]

Louis Donald zegt hier en daar wel een paar dingen waar ik het mee eens zou kunnen zijn als ik zijn definitie kende van wat goed is

“ Een hond die niet echt rastypisch is, zelfs als hij gezond is, is van beperkte waarde, want rastype is geen decoratief extraatje. Het is essentieel voor het behoud van de identiteit, het doel en het wezenlijke karakter van het ras zelf.

Deze zin doet me ook steigeren.
Niet (helemaal) rastypisch, maar kerngezond kan juist van grote waarde zijn.
Sinds wanneer zijn uiterlijk en karakter onlosmakelijk met elkaar verbonden?