Waar op letten bij mogelijke fokker?

[HillieS]

Als je op dat woord googelt vind je ook exact 1 link, en dat is hun eigen site

Maargoed om iemand op 1 woord af te rekenen vind ik ook weer zowat.

Ik zag t ook ja
Maar inderdaad.

Als je op dat woord googelt vind je ook exact 1 link, en dat is hun eigen site

Maargoed om iemand op 1 woord af te rekenen vind ik ook weer zowat.

Nee, dat moet je zeker niet doen, alleen snap ik niet echt iets van mensen die zo vol zijn van zichzelf dat ze zelfs hun eigen site niet belangrijk genoeg vinden om even te dubbelchecken wat ze denken te weten.

Inderdaad ja

[Laura84]

Van t Noorder Erf (Tamar Wibier)

Die heeft alleen werkende langharen
“ Na jaren de 3 variëteiten gefokt te hebben gaan we ons nu (voorlopig) alleen richten op de langhaar.”

Ze is weer terug bij de kortharen omdat de langharen momenteel smerig tegenvallen (qua gedrag, inteelt etc). Ze kan gewoon geen geschikte reu vinden die niet verwant is aan haar "lijn" en niet Zoran v.d. Tienschuur in de lijn heeft. Tja, dan blijft er bar weinig over. Ze is alleen niet zo op tijd met het bijwerken van haar website
Ik geloof dat ze tzt een lang-ko wil fokken maar daar moet ze eerst toestemming voor hebben.

Om even door te gaan op de fokkers van de Hollanders. Het is 1 grote blije ingeteelde genenpool, dus je kan wel kijken bij fokker a of b maar de kans dat je dezelfde honden binnen 5 generaties tegenkomt is euhm groot. Er zijn fokkers die naar het buitenland gaan, vooral richting Frankrijk, omdat aankeuren daar zo lekker makkelijk gaat, met als consequentie dat je weer niet weet wat erachter een hond zit (vaak diensthond-achtige praktijken). Het is maar waar je zin in hebt.

Ik zou gewoon eens een berichtje naar Tamar sturen, die is praktisch geboren tussen de Hollanders, haar ouders fokte ze, zij heeft de kennel overgenomen en kan je alles vertellen over het wel en wee over de Hollander, (+40 jaar ervaring) En, niet onbelangrijk, ze is goud eerlijk.

[Mellow]

Van t Noorder Erf (Tamar Wibier)

Die heeft alleen werkende langharen
“ Na jaren de 3 variëteiten gefokt te hebben gaan we ons nu (voorlopig) alleen richten op de langhaar.”

Die woont op een steenworp (nog geen 10km) bij mij vandaan.
Een vriendin van mij is er heel tevreden over.
Zij doet met haar mechelaars detectie daar.

[Jackira]

Een goed luisterende actieve herder in combinatie met kinderen is heel erg leuk. Maar een pup die nog moet groeien naar de leuke hond waar je alles mee kunt, en dan in combinatie met kleine kinderen lijkt mij heel vermoeiend.

Ik zorg drie dagen in de week voor kleinzoon (1,5 jaar) in combinatie met drie herderkruisingen en een husky. Het is geweldig leuk nu hij geen baby meer is, maar dan moet ook alles goed lopen en dan moet er niet ineens een kind ziek zijn.

Het fijne hier is dat de herderkruisingen 10 jaar en 6 jaar en 6 jaar zijn. Eigenlijk zijn ze nu op hun best wat gedrag en conditie betreft. En dat is echt superleuk. Kleinzoon loopt er gewoon tussen en dat gaat prima al laat ik hem nooit alleen met ze uiteraard.

Ik moet er niet aan denken om bij kleine kinderen een mogelijk scherpe herder met aandachtspunten wat gedrag betreft op te moeten voeden en al het gedoe met vriendjes straks.

Ik begrijp denk ik wel wat je zoekt want Nola is een gouden combinatie met kleinzoon. Maar dat komt ook omdat ze ruim volwassen is en het gedrag goed past in combinatie met een kind.Maar je weet van tevoren niet hoe een hond uiteindelijk uitgroeit. En dan is een pittige hond (waar niks mis mee is, ik hou daar ook van) misschien te beperkend in jouw situatie.

Maar je weet zelf uiteraard wel wat het beste zou passen en hoe druk het kan zijn met zieke kinderen of zelf ziek en daarbij een pup, dus het is misschien overbodig al die waarschuwingen. Ik heb me alleen echt afgevraagd toen kleinzoon kleiner was hoe andere mensen het in hemelsnaam voor elkaar kregen, die combinatie

[kloesje]

Van t Noorder Erf (Tamar Wibier)

Die heeft alleen werkende langharen
“ Na jaren de 3 variëteiten gefokt te hebben gaan we ons nu (voorlopig) alleen richten op de langhaar.”

Die woont op een steenworp (nog geen 10km) bij mij vandaan.
Een vriendin van mij is er heel tevreden over.
Zij doet met haar mechelaars detectie daar.

Tamar ken ik ook goed (ik heb Mijke verwezen naar deze kennel) zij doet nu met haar korthaar mantrailing en geeft hier ook voornamelijk les in.
Ze is inderdaad bezig om een combi lh*kh te doe, maar dat schijnt bij de rasvereniging nog een dingetje te zijn.
Haar hollander kh Rank is een heel vriendelijke teef, ze heeft hiervan ook een nakomeling gehouden (reu) die zich ook leuk laat zien.
Net zoals Laura zegt, zou ik gewoon contact opnemen met Tamar, gezien haar kennis van het ras en het je eventueel begeleiden naar een leuke hond zit je bij haar echt goed

[Gudrun]

Als je toch op zoek gaat, maandag nog eens met mijn dochter, Kika en Ryker op stap geweest. Ryker is nu 3 en toch best braaf en flink, zeker bij haar. Nu heeft ze "iets' meer overwicht dan ik heb.
En ze zei me dat hij 2 dekkingen opstaan heeft, aanvragen voor meer maar daar wacht ze nog mee.
Hier een linkje naar de site van de kennel waar Ryker vandaan komt en naar de 2 teven die hij gaat dekken.
Ik vind Ryker dus niet geschikt voor bij kinderen maar "hollandermensen" die hem gezien en bezocht hebben vinden het een hele lieve en makkelijke hond.
Nu, Kika is moeilijker moet ik toegeven, maar die weegt maar 12-13 kg dus dat voelt voor mij anders en die kan ik houden.

https://www.hohenheimer-herder.de/meine ... ner-zucht/

https://en.working-dog.com/dogs-details ... very-Bilou

https://hollandseenduitseherder.be/beda.html

[mijke]

Een goed luisterende actieve herder in combinatie met kinderen is heel erg leuk. Maar een pup die nog moet groeien naar de leuke hond waar je alles mee kunt, en dan in combinatie met kleine kinderen lijkt mij heel vermoeiend.

Ik zorg drie dagen in de week voor kleinzoon (1,5 jaar) in combinatie met drie herderkruisingen en een husky. Het is geweldig leuk nu hij geen baby meer is, maar dan moet ook alles goed lopen en dan moet er niet ineens een kind ziek zijn.

Het fijne hier is dat de herderkruisingen 10 jaar en 6 jaar en 6 jaar zijn. Eigenlijk zijn ze nu op hun best wat gedrag en conditie betreft. En dat is echt superleuk. Kleinzoon loopt er gewoon tussen en dat gaat prima al laat ik hem nooit alleen met ze uiteraard.

Ik moet er niet aan denken om bij kleine kinderen een mogelijk scherpe herder met aandachtspunten wat gedrag betreft op te moeten voeden en al het gedoe met vriendjes straks.

Ik begrijp denk ik wel wat je zoekt want Nola is een gouden combinatie met kleinzoon. Maar dat komt ook omdat ze ruim volwassen is en het gedrag goed past in combinatie met een kind.Maar je weet van tevoren niet hoe een hond uiteindelijk uitgroeit. En dan is een pittige hond (waar niks mis mee is, ik hou daar ook van) misschien te beperkend in jouw situatie.

Maar je weet zelf uiteraard wel wat het beste zou passen en hoe druk het kan zijn met zieke kinderen of zelf ziek en daarbij een pup, dus het is misschien overbodig al die waarschuwingen. Ik heb me alleen echt afgevraagd toen kleinzoon kleiner was hoe andere mensen het in hemelsnaam voor elkaar kregen, die combinatie

Haha ja dat vraag ik me eerlijk gezegd ook af, hoe dat in de praktijk zal gaan, met een pup überhaupt van welk ras dan ook Daarom was ik in eerste instantie ook op zoek naar een herplaatser, en daarom volg ik nu bijvoorbeeld Manuma's topic met veel belangstelling Maar leuke herplaatsers zijn vaak niet gewend aan katten en/of kinderen, en dat moet natuurlijk wel. Als je zelf een pup neemt gaat dat vanzelf. En het lijkt me ook echt geweldig voor de kinderen om vanaf jong samen met een hond op te groeien. Dus dat zo'n eerste jaar ofzo pittig gaat zijn neem ik dan maar voor lief. Net zoals je je daar op voorbereid als je een kind erbij neemt, dan is het eerste jaar ook niet altijd ontspannen of leuk. Maar je hebt het er voor over omdat je weet wat erna komt. En ik ga er van uit dat het in de praktijk zijn weg wel zal vinden, ook als ik nu van tevoren niet tot in de detail helder heb hoe het moet lopen.
Maar een scherpe herder moet ik niet hebben nee. Een leuke herder, die moet ik

[Dagmar]

Als je zelf een pup neemt gaat dat vanzelf.

Ja hoor.


Ik wil een sledehond die niet zelfstandig is, niet trekt, verhaart, jaagt, genoeg heeft aan een wandeling, niet sloopt en niet countersurft.
Een leuke sledehond.

[Inge O]

Maar een scherpe herder moet ik niet hebben nee. Een leuke herder, die moet ik

Maar of hij dat wordt of niet weet je dus niet vooraf, laat je vooral door fokkers niet wijsmaken dat je dat al vanaf pup kan zien. Je kan er wél met redelijke zekerheid de scherpe uitplukken maar omgekeerd kan je niks voorspellen.

[Nanna]

Het handigst is om uit te gaan van een worst case scenario. De pup groeit uit tot een reactieve, blafferige en snel met de bek klaarstaande hond. Vind je dat geen probleem? Ga ervoor.
In het nest valt weinig af te leiden qua toekomstig gedrag. De gedrukte pup in het hoekje kan later makkelijk een grootmuil worden.
Een vriendin van me heeft twee keer een Komondor gehad. Als pup blije wolbaaltjes. Toch groeide de ene uit tot een stabiele hond en werd de ander ronduit gevaarlijk. Daar was in het nest niets van te zien.
Ze heeft er nu weer eentje, maar wel uit een kennel die er om bekend staat sociale honden te fokken. En dan moet je het weer maar afwachten.

[Veertje]

Dus dat zo'n eerste jaar ofzo pittig gaat zijn neem ik dan maar voor lief.

Ik zou minimaal uitgaan van 2 jaar eerlijk gezegd. Het tweede jaar zijn ze een stuk onafhankelijker ipv zo'n plakpuppy, hormonen gaan hun werk doen en je moet de juiste knopjes nog maar ontdekken/erop zetten.

[Crutz]

Dus dat zo'n eerste jaar ofzo pittig gaat zijn neem ik dan maar voor lief.

Ik zou minimaal uitgaan van 2 jaar eerlijk gezegd. Het tweede jaar zijn ze een stuk onafhankelijker ipv zo'n plakpuppy, hormonen gaan hun werk doen en je moet de juiste knopjes nog maar ontdekken/erop zetten.

Ik hoorde pas van een bevriend fokker (ander ras) dat ze geen pup plaatst bij een jong gezin waar de kinderen nog geen 2 zijn. Vind ik eigenlijk wel een goede. En ja. Of er na plaatsing kinderen komen kan je niet zeggen, maar als ze er zijn of er is een zwangerschap kan je er wel wat mee

[Veertje]

Dus dat zo'n eerste jaar ofzo pittig gaat zijn neem ik dan maar voor lief.

Ik zou minimaal uitgaan van 2 jaar eerlijk gezegd. Het tweede jaar zijn ze een stuk onafhankelijker ipv zo'n plakpuppy, hormonen gaan hun werk doen en je moet de juiste knopjes nog maar ontdekken/erop zetten.

Ik hoorde pas van een bevriend fokker (ander ras) dat ze geen pup plaatst bij een jong gezin waar de kinderen nog geen 2 zijn. Vind ik eigenlijk wel een goede. En ja. Of er na plaatsing kinderen komen kan je niet zeggen, maar als ze er zijn of er is een zwangerschap kan je er wel wat mee

Tja, ik weet niet of je dat voor een ander moet bepalen. Lijkt mij nogal per gezin te verschillen. Hoe wonen ze, hoe zit het met werk etc. Ik zou het gewoon van geval tot geval bekijken en niet vooraf al mensen afwijzen op zo'n punt.

[Inge O]

Tja, ik weet niet of je dat voor een ander moet bepalen. Lijkt mij nogal per gezin te verschillen. Hoe wonen ze, hoe zit het met werk etc. Ik zou het gewoon van geval tot geval bekijken en niet vooraf al mensen afwijzen op zo'n punt.

Exact, ik heb al kinderloze mensen gehad die er niks van bakten en mensen mét heel jonge kinderen waar alles op rolletjes liep.
En mensen met oudere kinderen waar het (omwille van de kinderen) totaal niét op rolletjes liep.

Ik vind het geen criterium om als fokker op te oordelen.

[mijke]

Ach het maakt ook niet uit wat ik zeg. Als ik zeg ik neem een herplaatser, dan gaan jullie allemaal van 'pffft nee hoor een herplaatser heeft altijd een rugzak die ken je nog niet dat is eng met kinderen' bladibla. En als ik zeg neem een pup dan is het weer niet goed Anders krijgen jullie allemaal lekker even de pip ofzo

[Nanna]

Ik vond juist herplaatsers altijd fijn. Dan is een basiskarakter goed te beoordelen.
Glenn, Bakkie, Rozi. Allemaal veel plezier van.
Toen Simone overleed nam ik Peer in de hoop een soort van Simone terug te krijgen. Dom natuurlijk.
Hij léék er nog niet op. Paste niet in de groep. Veel te zacht. Was als pup niet te zien want bij de fokker was ie haantje de voorste….
Het credo is vaak ‘een pup kun je naar je hand zetten’. Onzin. De genetische aanleg speelt een enorme rol.

[mijke]

Het is natuurlijk gewoon 50/50. Aanleg is aanleg maar socialisatie is net zo goed belangrijk. Gewoon allebei.

[Nanna]

Het is natuurlijk gewoon 50/50. Aanleg is aanleg maar socialisatie is net zo goed belangrijk. Gewoon allebei.

Nee hoor. Glenn heeft opgesloten gezeten in een berging. Zijn eerste anderhalf, twee jaar niets gezien.
Bakkie komt van een fokker tegen de russische grens aan. Kwam als al volwassen hond naar NL. En denk maar niet dat die hun oor aan dat zieltje te luisteren leggen en ze socialiseren op de markt en bij de intratuin
Beide prima honden.

Denk dat als je nature afzet tegen nurture, de nature zo’n tachtig a negentig procent is. De overige procenten zijn voor de nurture. Wel belangrijk maar totaal niet zaligmakend.

[malinois]

Het is natuurlijk gewoon 50/50. Aanleg is aanleg maar socialisatie is net zo goed belangrijk. Gewoon allebei.

Ja belangrijk maar niet alles. Mijn hond die nooit binnen geweest is bij de fokker maar wel alle aanloop, heel veel vrijheid met moeder, nestgenoten én hun andere hond had is heel veel makkelijker dan mijn hond die in huis volgens alle "regeltjes" opgegroeid is, mee is geweest in de buggy naar van alles en nog wat etc.

[mijke]

Incoming alle voorbeelden waarbij het één of het ander niet heeft uitgemaakt waar tegenover genoeg voorbeelden staan waarbij het wel heeft uitgemaakt.

Het verschilt een beetje per hond hè. En per situatie. Je weet het niet altijd van tevoren, dat is een beetje het ding. Het is geen kettingzaag. Het heeft allemaal zo z'n voor en z'n nadelen. Er is geen goed of fout.

[Nanna]

Nature is het allerbelangrijkst. Echt.
Waarom kies je anders een bepaald ras? Omdat de genetische eigenschappen van dat ras je aanstaan.
Ik kan best een werklijn mechelaar kopen en een cavaliertje en ze beide exact hetzelfde socialiseren. Toch zal de uitkomst geheel anders zijn Dat weet ik zeker.
Wat je koopt is een pakketje genen met dank aan al tig jaar gerichte fokkerij. En tulijk is socialisatie fijn. Maar het maakt echtechtecht niet vijftig procent uit van de uiteindelijke hond.

[mijke]

Het is niet zozeer dat een pup niet goed zal gaan. Maar de manier waarop je schrijft maakt dat ik denk romantiseer je een pup en kleine kinderen niet te veel.

"Met een pup gaat het vanzelf"
"Het lijkt me zo leuk voor de kinderen om op te groeien met een pup"
"Ik weet met een pup wat ik in huis haal"

Ik denk dat een herder erg leuk bij jullie zal passen maar echt (en ik spreek uit ervaring) vergeet ook niet de impact die het heeft op je gezin met een jonge hond als je kinderen straks vriendjes en vriendinnetjes mee nemen.
En dat gaat straks gebeuren.
Kies echt voor een herder met zo min mogelijk werkelijk erin. Het is gewoon echt niet leuk om continu op te moeten letten of je hond zich gedraagt als de kinderen gaan stoeien.

Ah ik snap wat je bedoelt, als je dat zo leest. Maar ik schrijf ook allerlei andere dingen zoals dat het me in het begin enorm pittig lijkt en dat ik denk dat het niet altijd leuk en ontspannen zal zijn In feite lijkt het me het eerste jaar, of 2, een behoorlijke uitdaging waarvan ik echt niet goed voor ogen heb hoe dat allemaal zal gaan. Maar zoals ik al zei, dat heb je er dan voor over omdat je weet wat er na komt. En dat is dan toch hopelijk wel een hond die helemaal meegegroeid is in het gezin en de routine en het gedrag van de kinderen van haver tot gort kent en er dus door de bank genomen niet erg van schrikt. En vooral een hond waar ik een enorme band mee heb. Dus nee, ik romantiseer het totaal niet, als dat zo over komt heb ik het niet goed verwoord. Ik noem gewoon de voordelen van iets wat mij in essentie een megaklus lijkt.

Garanties heb je natuurlijk sowieso niet, dat snap ik ook. Niet bij een pup, ook niet als die uit stabiele lijnen komt en goed gesocialiseerd is. En ook niet bij een herplaatser.

En qua dat laatste, dat ben ik met je eens en dat ben ik ook echt van plan en daarom vind ik de zoektocht ook zo lastig. Mensen schijnen te denken dat ik echt mijn zinnen heb gezet op de combinatie van de fokker waar ik dit topic voor opende, maar dat is helemaal niet zo. Ik twijfel daarover juist vanwege die vader. Ik sta er open in, ik wil eerst juist meerdere fokkers/honden bekijken en vergelijken, en dit is er toevallig een van omdat ik daar toevallig tegenaan liep. De teef klinkt leuk. Dat is alles en daarmee is dus echt nog niks gezegd of besloten, en mijn hart ligt daar ook nog niet.

[mijke]

Ik begrijp niet waarom er blijft gehamerd worden op die kindertjes.
Ik heb en kun nu toch wel een aantal werklijnhonden en ik ken er maar bitter weinig waarbij het niet goed gaat. Bij mijn eigen honden kun je gerust je kindertjes droppen. En zelf heb ik ook al een aantal pups verkocht aan mensen met kindertjes en ook dat is gewoon uitstekend gegaan.

Soit, ik zal wel allemaal uitzonderingen hebben uiteraard en enkel jullie wéten en kénnen het het beste dus alle herders zijn vreselijke monsters die kindertjes vreten. Gelukkig zijn alle andere rassen wel zo'n extreme kindervriendjes en gaat dat allemaal bij voorbaat goed en is die opvoeding eigelijk totaal overbodig

Dank je, die relativering had ik ff nodig!

[Diana]

Ik vond juist herplaatsers altijd fijn. Dan is een basiskarakter goed te beoordelen.

Ja, en toch, daar kun je weer die voorbeelden tegenoverstellen van honden die in het ene gezin/bij de ene baas voor allerlei problemen zorgen en bij een andere baas prima en probleemloos meedraaien. Het is gewoon altijd enigszins een risico met kleine kinderen omdat ze kwetsbaarder en onhandiger zijn, zowel bij een pup, die misschien helemaal niet als grote kindervriend uitgroeit, als bij een herplaatser, die misschien te rooskleurig was beschreven of in een heel andere situatie met een andere baas of een heel ander kind ook ander gedrag laat zien. En natuurlijk spelen rastypische eigenschappen daarin ook een grote rol, zeker wat betreft moeilijkheden die je van tevoren al wel enigszins kunt inschatten.

Ik vind dat zelf met katten al lastig en wilde dan zelf ook altijd filmpjes zien van de kattentest, omdat ik ook wel eens een opvanger heb gehad bijvoorbeeld die zogezegd katten negeerde, maar er gewoon doodsbang voor bleek en ook wat angstagressie ging inzetten. Niet dat ik verder zo'n expert ben, maar ik had denk ik wel gezien dat de hond zich heel ongemakkelijk voelde in de buurt van katten en dat vind ik toch een heel ander uitgangspunt dan een hond die niet geïnteresseerd is in katten.

Met kinderen lijkt me dat nog lastiger. Mila is ook dol op kinderen en als je haar buiten met kinderen ziet, zou je denken dat ze perfect is met kinderen. Na een uurtje samen met kinderen in huis denk je daar héél anders over Ik denk overigens dat dat ook het geval was geweest als zij met kinderen was opgegroeid. De fokker vond haar als pup al niet geschikt om in een gezin met jonge kinderen te plaatsen, terwijl andere nestgenootjes wel zonder problemen in gezinnen met kinderen zijn geplaatst en het daar ook prima deden.

[mijke]

Het is meer dat er medegedeeld wordt dat je uit moet gaan van het slechte. Dan kan het alleen maar meevallen uiteindelijk.

Dat is denk ik meer een filosofische discussie Mijn levensinstelling is dat alvast niet. Als ik uit moet gaan van het slechtste dan hoef ik het uberhaupt niet. Dan maar geen hond. Ik ga liever uit van het beste, en probeer mijn kansen daarop zoveel mogelijk te vergroten. Als het dan toch tegenvalt kunnen we altijd nog zien hoe we daar mee omgaan.