Het is een heel verhaal geworden.
Jamie en Yara slapen samen beneden, en wij boven, op de 2de verdieping.
In het weekend gebeurt het praktisch altijd dat we wakker worden van geblaf en gehuil vanaf beneden. Waar ze eerder allebei met gemak konden uitslapen tot 9 uur of een enkele keer later, is het nu vaak een uur of 7, half 8.
Door de week krijgen ze hun ontbijt rond half 7.
En daarna het ochtendrondje.
In het weekend zodra we beneden zijn.
We denken dat het Yara is die begint met blaffen, maar dat is niet altijd goed te horen.
Wanneer is het begonnen/wat is er anders zullen jullie geheid vragen
Als ik het goed heb is het echt met regelmaat begonnen rond maart. Jamie had in die periode de voorste kruisband van zijn rechterknie gescheurd, en had daar een verband/tape omheen.
We merkten in die periode ook dat Jamie 's nachts erg onrustig was en dementie klachten had.
Op advies van Yara d'r fokker (ook gedragstherapeut, met echte opleiding
Jamie werd daar rustiger van, en de dementie klachten werden ook minder.
Toen was het blaffen in het weekend 's ochtends ook even minder.
Vanmorgen was het weer kwart over 7, 1 of 2 weken geleden kwart over 6. Ik val dan ook niet meer in slaap.
Gelukkig horen de buren het niet (nagevraagd).
Het is niet dat ze ontzettend nodig moeten plassen/poepen.
Want tijdens het lopen merken we duidelijk dat t gewoon net als normaal gaat. Dus geen hoge nood.
Heeft iemand een tip?









