Het zijn allebei schatten. Maar ik word af en toe horendol van Miep. Mijn vraag gaat dus over Miep.
Miep likt. Miep kronkelt. Ik noem haar dan ook weleens vrouwe hysterica. Miep zou een hele goede hulphond zijn geweest. In de spoelkeuken dan, als bordenwasser, grijns.
Ergens vrees ik dat het iets is dat in haar karakter zit, je hoort het vaker bij labradors. Maar ik wil er wat aan doen. Want ik geeft haar op het moment iets teveel moppers, ipv positieve aandacht. En ja, dat ligt ook zeker aan mij. Ik ben druk en heb niet altijd evenveel geduld. Een aandachtspunt voor mezelf:)
Ik heb Miep niet hysterisch opgevoed. Ik ben juist van de rust met honden. Geen hoge stem, gekir en getetter. Rustig blijven, geen gedoe.
En bij Jet is dat juist goed gelukt. Maar goed, die is ondertussen een dagje ouder. En ik denk dat ik er bij Jet ook meer bovenop gezeten heb, juist omdat het een Stafford is en ik het supergoed wilde doen. Dat ik bij miep iets makkelijker ben geweest, want het is een labrador… ajjjjj!
Miep likt bij opwinding. Of ze nu blij is, iets spannend vindt of moppers krijgt. Die tong piept naar buiten.
Ze kent ondertussen het commando “niet likken”, maar vindt het zo moeilijk soms. Ze kan ook rustig zijn hoor. Het is los hiervan de makkelijkste hond die ik ken. Ze ligt het grootste deel van de af relaxt te snurken of scharrelt wat door de tuin, luistert goed. Is heel rustig bij andere honden, kinderen gaat prima. Ze ligt languit naast je tafeltje op het terras (heel belangrijk) en je doet haar geen groter plezier dan dat ze mee mag winkelen. Dan is ze voorbeeldig. Geen tong te zien. Tenzij er wat te snaaien ligt op straat, want hey… het blijft een labrador. Maar goed, ze kan het dus wel. Er is hoop:)
Hoe creëer ik meer rust in het koppie? Het drukke gedoe negeren helpt niet. Ze houdt uiteindelijk wel op, maar bij oogcontact begint ze weer te kronkelen en te doen. Geen oogcontact helpt dan wel, maar wat doe ik dan daarna? Ze blijft me vol verwachting aankijken (sneu eigenlijk he, haha). En als ik in beweging kom, sneakt er weer een tong langs m’n kuit. Een lange wandeling helpt soms, maar soms ook niet. Hetzelfde geldt voor moe maken met van die denkspelletjes. Ik wil haar graag positieve aandacht geven, maar merk dat ik de laatste tijd iets teveel op haar mopper. En dat vind ik sneu. Want het is een schatje. Ze mag alleen iets meer rust in dat lijf krijgen. Dat is voor haarzelf ook fijn, lijkt me. Dus daar wil ik aan werken. Ze leert snel en vindt het leuk om te leren. Dus wie heeft de gouden tip? Of een goede oefening. Anders zit ik toch aan deze deurmat vast:
een bot of iets in haar bek drukken/geven doet ze niet aan. Aandacht is leuker 
Luna was als pup ook hyperdepieper, springen, happen, likken, vooral als je thuis of beneden kwam ‘s morgens, ik ben me toen om gaan draaien en deed net of ze niet bestond, binnen 2 dagen had ze door dat het anders moest en ging ze zelf een speeltje in haar bek pakken, daar werd ze rustig van en dan kreeg ze alle knuffels die ze wilde. Dit heeft ze haar hele leven gedaan en Doran en Zinzi hebben dat van haar afgekeken en deden/doen dat ook, bij opwinding eerst een speeltje pakken 
23-05-24
.
). Thanks!