Uitschuivers naar beneden over steile, modderige paadjes vol bladeren, met handen en voeten over rotsen klauteren en voor ieders veiligheid Lou maar los van de riem maken, stressen omdat we er langer over deden dan verwacht en het al begon te schemeren, verdwalen en dan op de gok paadjes inslaan die je nog vaker omhoog en omlaag stuurden.
Lou kon haar geluk niet op trouwens. Ze vond vers bloed (zie het rode puntje op haar neus op foto 2), verse darmen en na 20 minuten met haar neus strak aan de grond ook nog een ruggengraat
Veel mooie uitzichten ook tijdens deze wandeling, maar 3/4 hebben we niet gezien omdat het zo zo zo mistig was
Uiteindelijk hebben we 4,5 uur gedaan over 11 km.
Het hoogtekaartje van de laatste foto verklaart wel waarom we nu met z'n allen spierpijn hebben.



















