Gewoon even wat dingen van de afgelopen tijd.
Zo wild als hij met Mannes is, zo netjes is hij naar oudje Lap toe

. Ze zijn niet vaak samen want Lap ligt bijna altijd in haar huisje te slapen en Murf zit meestal in het andere gedeelte van de keuken, maar de laatste tijd loopt Murf vaker een tijdje los in de keuken en dan wil Lap ook nog weleens tevoorschijn komen voor eten en drinken. Afgezien van een klein beetje sturen toen hij nog jonger was en ze vooral apart houden heb ik eigenlijk niets gedaan aan hun interactie en toch houdt hij zelf afstand van haar! Hij wil wél heel graag, dat zie je aan dat hele lijfje haha, maar afgezien van (op afstand) graag volgen wat ze doet handelt hij er niet naar. Ik denk eigenlijk dat hij Lap's lichaamstaal oppikt (oef die GIFTIG worden als hij te dichtbij zou komen

), ik vind het in elk geval heel fijn en best bijzonder.
Hij heeft ook twee keer bij Willem in de bench gelegen

. Willem's (huidige) bench heeft het open deurtje op de kopse kant en Willem ligt vaak helemaal achterin dus er is voorin nog ruimte zat. In het begin stond dat ding nog anders en heeft Murf een goede snauw gekregen toen hij te dicht bij Willem kwam, inmiddels heeft hij het dus weer geprobeerd maar met meer ruimte en meer respect. Het was beide keren niet heel lang, maar toch erg leuk om die ontwikkeling te zien. Ik zie die twee nog steeds in de toekomst heel veel bij en tegen elkaar aanliggen. Willem zocht Mister ook altijd heel graag op, ik denk dat hij dat bij Murf ook gaat doen als die rustig genoeg is.
Lais zit al sinds Murf hier is onder de schrammen in haar nek (de rest van haar lijf is meestal veilig ingepakt

), ik snap wel dat ze hem soms al zat is voordat hij nog maar bij haar is. Ze is zo'n woesteling is toch zoveel te lief voor die kleine. Gelukkig voor haar neemt Raaf tegenwoordig het speelstokje vaak over! Dat vindt die kleine prima, zolang hij maar kan spelen

. In de ochtend vindt Raaf het nog te vroeg voor dat soort ongein dus dan blijft Lais nog de pineut. Loopt ze op een paadje en blockt die kleine haar, ze weet dat zodra ze doorloopt hij in haar nek hangt dus dan blijft ze net zolang staan tot die hapsmurf zich iets verplaatst

. In één hoek van de tuin komt ie niet, daar staat een tamme kastanje en ligt de grond bezaaid met de oh zo pijnlijk prikkende bolsters. Lais loopt om de een of andere vage reden altijd al hinkelend door die hoek (waarom?!) maar nu gebruikt ze die hoek heel tactisch als ze die smurf af wil schudden

.
Bij het laatste rondje is het nogal eens zo koud dat je je adem kunt zien en door onze hoofdlampen is dat dan helemaal goed zichtbaar. De eerste keer stond die smurf heel raar te kijken haha, toen ademde man heel gericht naar hem en sprong die smurf omhoog om naar die adem te happen

.
Ik vind hem echt heel fijn bedreven in de hondentaal, in elk geval in de roedel. Raaf is een lastige qua contact maken in huis maar die kleine weet goed afstand te houden en dan met z'n allerschattigst schuddende kontje (en hele lijf) in lage houding Raaf toch vaak aan het spelen te krijgen. Zo gaaf om te zien

.
En dan is het voor ons ook nog onze gewenste knuffelkont

. Als je bij hem op de bank gaat zitten gaat ie net als hierboven bij Raaf al kontjeschuddend vragen of hij op je mag komen en dan kruipt hij zo rustig bij je

. Dan geeft ie kusjes in je nek haha en ligt al kreunend te kroelen. Dat zijn echt van die cadeautjes

. Het duurt max tien minuten hoor, dat wel. Dan gaat ie happen en houdt ie niet meer op

. Geeft niet, speeltje in dat bekkie en beetje samen spelen is ook leuk.
Doyaquba schreef: 23 dec 2021, 19:32Wat is Murphy knap zeg

Dat zandsnoetje, doe mij ook maar zo eentje
Fijn dat de cursus bij jullie door mag gaan!
Cato is ook zo'n lockdownpup en die vindt het nog steeds erg spannend als er ergens meer dan 5 mensen zijn
Ja dat is best klote. Als het basiskarakter zoals dat van Karma is dan doet het gelukkig niet zoveel, maar bij de meeste pups zal het toch best wat moeite geven.
Inge O schreef: 23 dec 2021, 19:33Ik krijg niet zo snel hartverzakkingen, maar het moment dat ze voor het eerst ontdekt had dat ze vanuit de tuin (als het hekje openstaat, en dat is sindsdien nooit meer zonder toezicht) de kreek kon overzwemmen en vanuit het tegenoverliggende land dan zo de weg op kreeg ik er toch een kleintje.
En toen ze via de kreek Engeland wilde bereiken (ze was toen pas 6 maand) en nog een stipje aan de kreekhorizon was stond ik ook wel zo

.
Maar het went

.
Vreselijk

. Gelukkig dat het went of je weet het beter te voorkomen

.