Bedankt voor al jullie reacties en support, superfijn eigenlijk wel
En zoals dat gaat met jonge wezens ging het vandaag weer goed, allebei uitgeslapen zeker?
Inge O schreef: 17 jan 2022, 09:11
Yvette schreef: 16 jan 2022, 22:16
Komt ook wel omdat Barrie andere honden nog steeds spannend vindt, de ene dag meer als de andere dag maar over het algemeen ontloopt hij het meeste liever. Dat blijft wel echt een ding, soms denk ik het gaat echt beter en dan ineens is het weer helemaal bal en
loopt ie alleen schichtig om zich heen te kijken.
Toevallig de dag voor deze Meeko-meet na m'n werk in het bosje daar, hij was echt helemaal ongerust, vond alles eng en het duurde zeker 20 minuten voor hij een beetje ontspande. Ik liep met mijn collega en haar Norwich maar dat maakte voor hem geen enkel verschil. De dag dat ik met Nikki had afgesproken kwam ie eigenlijk al relaxed uit de auto en was het wel prima.
Weet je zeker dat dit veroorzaakt wordt door de angst voor andere honden? Zou het ook kunnen dat dit op dit moment zijn basisemotie is, buiten, en dat hij misschien net daarom oa. ook honden zo wantrouwt?
Ik denk inderdaad dat het gewoon een fase in zijn ontwikkeling is inderdaad. Ik denk niet dat ie zenuwachtig door het bos loopt omdat er honden kunnen komen. In de trimsalon bijvoorbeeld toont hij totaal geen angst naar welke hond dan ook. Zelfs als hij daar wel een keer zijn neus stoot (van de week toevallig een teckel die hem in zijn neus snepte na eerst 3 waarschuwingen te hebben gegeven) dan herstelt hij daar heel snel en goed van, kwestie van seconden. Buiten is hij veel minder zeker en nog duidelijk zoekende naar de juiste manier van ontmoeten. Dat is ook prima natuurlijk.
Inge O schreef: 17 jan 2022, 09:32
Yvette schreef: 16 jan 2022, 22:16
ik ben zo gek op hem en probeer alles goed te doen maar als ie dan
uit angst zijn plas laat lopen als ie zijn riem om moet dan voel ik me echt een slecht baasje
Deemoed is geen angst, het is eerder een soort van zelf aangevraagde time out : het verzoek indienen om even niet mee te hoeven doen.
Zal je nog niet leuk vinden, maar is toch iets wezenlijk anders dan echte angst hoor

.
Denk je echt alleen maar deemoed? Hij springt blij op als ik hem roep om mee te gaan, tot hij ziet dat ik riem of tuig ga pakken. Riem maakt twijfel, de ene keer komt hij dan wel in de gang waarna ik de deur dicht kan doen, andere keer niet en blijft hij uit mijn buurt. Bij het pakken van zijn tuig, of de verdenking ervan, gaat hij zich proberen te verstoppen in de kamer of in zijn bench en komt daar echt niet uit. Dan doe ik zijn riem daar dus om anders komen we nergens.
Manuma schreef: 17 jan 2022, 09:35
Het is een fase
Het is een fase
Het is een fase
Het is een fase
Het is een fase
Het is een fase
Zo ga ik mijn leven door momenteel
Voor die aandacht buiten, als je hem niet vocaal om aandacht vraagt maar gewoon eens onvoorspelbaar gaat lopen? Dus af en toe omdraaien, stilstaan, een rondje om de boom of even achteruit. Dan gaat hij vanzelf naar je kijken gok ik, en dat beloon je dan. Je wandelt even als buurtgek maar ik heb zo zelfs Manu wat aandachtiger gekregen. Ik vond het ook nog best wel leuk want ik voelde me veel minder ‘falen’ dan met het vocaal aandacht vragen waar ik geen reactie op kreeg.
Ja het is een faaaaase

en zoals altijd heeft ie meegelezen en was hij vandaag heel braaf. Wat je hierboven schrijft doe ik eigenlijk al vaak, hij let ook wel op mij, loopt bijvoorbeeld altijd aan de goede kant van een paaltje mee en zo niet weet ie niet hoe gauw hij terug moet om wel de goede kant te kiezen en als ik daar een spelletje van maak vindt hij dat ook leuk. Ik zie ook zijn oor draaien als ik wat zeg. Hij wacht als ik dat vraag. Maar even naar me kijken en echt contact maken om samen iets te doen zodat we buiten wat kunnen oefenen dat lukt me dus niet
Manuma schreef: 17 jan 2022, 09:35
Ik hoop dat je nacht slaap je iets geholpen heeft. Ik snap heel goed wat je voelt hoor, dat weet je al denk ik

Ze zijn vreselijk leuk maar het is ook een uitdaging.
Ze worden nu ook wel wat meer getrokken door die leuke, wijde wereld denk ik. Meeko klom gisteren op een teef en begon te karren
Ja komende maanden zullen wel hard werken worden

Kom ik hier nog wel even klagen af en toe, dat helpt

Ik voel me er al weer beter over dan gister.
Soms bedenk ik wat, bereid het helemaal voor en dan lukt er niks

Gister waren we met z'n allen naar een groot stuk, de mannen gingen naar de speeltuin met de auto's racen en spelen, 100 meter verderop ofzo, hij kon hun niet zien of horen. Ik bleef met Barrie op het eerste grote veld om te spelen en kijken of we wat samen konden doen. Geen strakke saaie appèl of statische oefeningen, eigenlijk was alles wel goed. Maar ik kon dus ondanks m'n voorbereidingen van speeltjes en snackjes helemaal geen contact krijgen en dan word ik echt een beetje moedeloos. Beetje vermoeidheid er bij en toen was de emmer ff vol
Mellow schreef: 17 jan 2022, 09:54
Yvette schreef: 16 jan 2022, 22:16*knip*
en Freek die braaf geboren is
*knip*
Maar verder overal buitenshuis krijg ik superweinig aandacht van hem, hij is zo met alles bezig behalve met mij, echt ingewikkeld.*knip*
Pak alleen dit er even uit.
Puck is dus ook braaf geboren en die 'verwachting' had ik dus ook bij Sem.
Omdat Sem dus grotendeels door Puck werd opgevoed hoefde ik weinig te doen.
Dus Sem is ook heel braaf.
Heeft soms wel even bananen in de oren maar omdat hij blind is is hij altijd wel dicht in de buurt en wegrennen doet ie niet.
Nikki daarintegen

dat is dus net Barrie.
Alles is leuker dan luisteren/kijken/opletten naar de baas.
Vooral als ze los was.
Ik was lucht.
Nu blijft ze aangelijnd en ben ik ook 1 op 1 training met haar aan het doen.
Zij is nu dus al bijna 1,5 jaar en het gaat super goed.
Wanneer en of ze ooit overal weer los kan weet ik niet maar aan de lijn luistert ze zo goed nu
Nikki had dat 'pestgedrag' dus naar Sem toe, hem bij zijn hoofdhaar pakken en dan de kamer doorslepen
Daar ben ik toch wel een keer flink van geflipt en sindsdien doet ze het niet meer.
Betreft aanlijnen, misschien geen tuig meer doen en buiten jachtlijntje erom?
Zo min mogelijk gedoe en als hij dan plast kan je het makkelijker negeren. Even zijn deemoedsgedrag ombuigen met een spelletje?
Wat fijn dat het nu goed gaat, je moet elkaar ook op alle vlakken leren kennen natuurlijk.
Ik kan Barrie wel heel goed loslaten, het gaat me echt niet lukken om hem kwijt te raken want hij houdt mij dus wel heel goed in de gaten, dat is superfijn. Als hij losloopt dan luistert hij ook goed voor zijn leeftijd vind ik. Bij me roepen en aanlijnen is ook geen probleem. Daarmee prijs ik mezelf wel weer gelukkig.
Jachtlijn vindt hij inderdaad een fijn ding, die gebruik ik dus ook wel maar meestal alleen voor even plassen voor de deur.
Alfilillo schreef: 17 jan 2022, 12:19
Het is allemaal al gezegd: ´het is een fase´. Je hebt kinderen, dus je weet hoe het werkt. Kan het zijn dat hij nu een angstfase doormaakt dus wat terughoudender is met alles?
Wat betreft de deemoedplasjes: Lily deed dat ook veel lange tijd. Als we thuis kwamen, liet ze elke keer een plasje lopen. Ook bij het ontmoeten van andere honden ging ze op haar zij of rug liggen en deed ze een plasje. Maar het was niet echt angst hoor. Gewoon een blijk van onderdanigheid. Bij het volwassen worden stopte het. Net als Inge O zegt, gaf ik er eigenlijk geen aandacht aan.
En nu je het zegt, halsband omdoen vond ze ook niet zo fijn. Om over een tuig maar niet te spreken, dat heb ik één keer geprobeerd, nooit meer. Bij haar ging/gaat het vooral om het overhangen wat ze niet fijn vindt. Om naar buiten te gaan, moeten we een trap af, en ze bleef dan zelf al een paar treden hoger staan en ik helemaal beneden, zodat ik de halsband van onderaf om moest doen en dat vond ze prettiger. Ik moet zeggen dat ze er nu niks meer om geeft de om de band om te krijgen, maar overhangen is nog steeds niet haar ding.
Komt goed allemaal. Het hoeft niet allemaal perfect.
Dank je

Ja een fase... Hou maar op over de kinderen, daar kan ik helemaal een topic of drie over volschrijven

Hun gemoedstoestand is helemaal een rollercoaster, vergeleken daarbij is mijn hond een engeltje
jenn90 schreef: 17 jan 2022, 13:44
Ik herken ook veel in de puppy tijd van Dakar, daar heb ik in het begin alleen maar halsband/riem gedaan en daar ook commando aan gekoppeld van neus zodat hij zelf zijn neus erin moet steken, tuig was ook stom (vind hij eigenlijk nog steeds

) maar doordat ik er een commando aan gekoppeld heb is het vooruit dan maar en daarna toch een koekje. Dakar vond andere honden en omgeving ook spannend en daar heb ik toen wat stapjes terug gedaan en alleen op pad en korte stukjes en veel laten kijken en erover nadenken, wat bij hem werkte is geen ontbijt en dan ontbijt met wandelen (oefeningetjes) hij ging juist ‘teveel’ aan rally optrekken en vergat dan mij helemaal dus daarom ook veel alleen op pad. Ze zullen zeker niet allen hetzelfde zijn hoor maar misschien heb je wat aan de tips ik zat soms ook met mijn handen in het haar gezien Rally eigenlijk super ‘braaf’ was en bijna alles vanzelf ging ik met Dakar echt heb moet leren kijken naar hem en voor mijn gevoel ‘baby’ stapjes heb ik er nu een heerlijke goed luisterende hond aan
Fijn om te lezen dat je dingen herkent. Ik kreeg nog meer berichten dat ik niet de enige ben die het momenteel zo ervaart dus dat scheelt toch, ik ben niet alleen.
Ik hoop met dat verrekte tuig vooral voor hemzelf dat het nog betert, buiten heeft hij er totaal geen last meer van dus dan is het zo zonde om er zoveel negatieve gevoelens bij te hebben vooraf. Met het oog op de toekomst is het gewoon handig om een tuig aan te kunnen hebben.
Ik had van Sonja filmpjes gekregen over stapjes qua aanleren tuig zelf aan trekken maar ik kom niet zo ver, ik moet hem blijven lokken anders gaat hij echt zijn neus er niet doorheen doen. Dat is ook mijn eigen trainingsvalkuil moet ik zeggen hoor, ik ben nogal van het lokken

dus daar valt ongetwijfeld wat in te verbeteren.
Maaltijd mee naar buiten doe ik soms, maar met vlees is dat echt wel een ding natuurlijk

en voor brokken moet ie eerst een dag hongeren (bij wijze van spreken) wil ik hetzelfde effect krijgen, ik twijfel ook of hij niet juist een beetje narrig wordt van minder eten en dan buiten de rest kunnen verdienen. Dat gevoel ik heb wel een beetje namelijk, was dat bij Dakar niet zo?
Alleen uitlaten doe ik eigenlijk al in 90% van de gevallen, ik neem nu juist expres af en toe een van de anderen mee als ik het idee heb dat hij daar baat bij heeft.