Bijna volwassen

[Doyaquba]

Als ze zo uit t raam zit te kijken word ik altijd weer opnieuw verliefd. Maar omdat ik zoveel van die foto's heb viel het me ineens op dat ze een volwassen uitstraling begint te krijgen. Behalve dan dat tongetje dat half naar buiten piept

[tibbie]

Wat een schoonheid is ze toch! Mooie trotse houding en blik, alsof ze zelf heel goed weet dat ze er mag zijn.

[Doyaquba]

Wat een schoonheid is ze toch! Mooie trotse houding en blik, alsof ze zelf heel goed weet dat ze er mag zijn.

Jammer dat ze buitenshuis zo onzeker kan zijn als het druk is. Maar goed we wandelen lekker op rustige plekken of momenten en samen met Donner lekker los durft ze gelukkig meestal wel alles.

[tibbie]

@Doyaquba Qi heeft ook wel zo'n onzekere periode gehad. Zijn hormonen zaten hem echt in de weg en sommige intacte reuen benaderden hem op zijn zachts gezegd niet echt vriendelijk. Het had dus wel een reden dat ie al schreeuwde voordat er wat aan de hand was en soms helemaal verstijfde. Het zal vast niet meegeholpen hebben dat ik er zelf ook onzeker werd naar andere honden toe. Het is mede door het meelezen hier op het forum (inclusief de tijd dat de vaste kern het HF vormde) dat mijn onzekerheid steeds minder werd en ik Qi beter kon begeleiden in zijn ontmoetingen met andere honden. Castratie (pas ruim na zijn derde verjaardag) heeft zeker ook geholpen. Het is nu best een zelfverzekerd hondje.
Bij jou spelen vast heel andere dingen een rol, maar het is nog een jonge hond dus het gaat vast goed komen.

[Doyaquba]

@Doyaquba Qi heeft ook wel zo'n onzekere periode gehad. Zijn hormonen zaten hem echt in de weg en sommige intacte reuen benaderden hem op zijn zachts gezegd niet echt vriendelijk. Het had dus wel een reden dat ie al schreeuwde voordat er wat aan de hand was en soms helemaal verstijfde. Het zal vast niet meegeholpen hebben dat ik er zelf ook onzeker werd naar andere honden toe. Het is mede door het meelezen hier op het forum (inclusief de tijd dat de vaste kern het HF vormde) dat mijn onzekerheid steeds minder werd en ik Qi beter kon begeleiden in zijn ontmoetingen met andere honden. Castratie (pas ruim na zijn derde verjaardag) heeft zeker ook geholpen. Het is nu best een zelfverzekerd hondje.
Bij jou spelen vast heel andere dingen een rol, maar het is nog een jonge hond dus het gaat vast goed komen.

Ik kan me dat helemaal voorstellen, Donner schrikt altijd een beetje als kleine hondjes naar hem gaan gillen maar goed ze hebben natuurlijk niet altijd goede ervaringen met grote reuen. Alleen weet hij dat niet haha

Cato vindt het grappig om kleine hondjes omver te duwen dus die haal ik altijd even bij me (die twee keer dat ik een hondje niet had gezien daargelaten). Ze doet ze niet pijn maar echt leuk is natuurlijk anders.

Haar angst is vooral voor mensen en ik woon natuurlijk in de stad. Als je meer dan 20 mensen ziet lopen is het al snel te veel voor haar. Mijn enige verklaring is dat ze echt tijdens corona is geboren en daardoor nooit echt grote groepen mensen heeft meegemaakt maar zeker weten doe ik het niet. Het wordt wel langzaam beter, twee stapjes vooruit en weer eentje achteruit zeg maar. Ze wordt in mei 2 jaar oud dus ik geef haar lekker de tijd, we komen er wel. Mensen verwachten het alleen niet want 98% van de boxers is (te) dol op vreemdelingen

[tibbie]

Ik kan me dat helemaal voorstellen, Donner schrikt altijd een beetje als kleine hondjes naar hem gaan gillen maar goed ze hebben natuurlijk niet altijd goede ervaringen met grote reuen. Alleen weet hij dat niet haha

Cato vindt het grappig om kleine hondjes omver te duwen dus die haal ik altijd even bij me (die twee keer dat ik een hondje niet had gezien daargelaten). Ze doet ze niet pijn maar echt leuk is natuurlijk anders.

Haar angst is vooral voor mensen en ik woon natuurlijk in de stad. Als je meer dan 20 mensen ziet lopen is het al snel te veel voor haar. Mijn enige verklaring is dat ze echt tijdens corona is geboren en daardoor nooit echt grote groepen mensen heeft meegemaakt maar zeker weten doe ik het niet. Het wordt wel langzaam beter, twee stapjes vooruit en weer eentje achteruit zeg maar. Ze wordt in mei 2 jaar oud dus ik geef haar lekker de tijd, we komen er wel. Mensen verwachten het alleen niet want 98% van de boxers is (te) dol op vreemdelingen

Op de één of andere manier lijkt onzekerheid naar mensen mij een stuk lastiger te behappen, zeker als je in stedelijk gebied woont. Maar langzaam opgebouwde gewenning zal vast helpen. Ik schaamde me altijd zo erg als ik met een schreeuwende Qi half in de bosjes stond om een andere hond met baas te laten passeren. Vreselijk.

[Doyaquba]

Mwah ze wil er vooral zo snel mogelijk voorbij. Dus trekken...en ze is nogal sterk. Zolang ik voldoende afstand hou (3 meter minimaal) is er weinig aan de hand. Grote mannen die haar recht in de ogen kijken worden aangeblaft...dat vind ik het lastigste nog

[tibbie]

Dat trekken, zou voor mij ook lastig zijn, heb niet meer de kracht op een grote hond te houden, denk ik. Zeker al die iets wil wat ik niet wil.