Vandaag eerst met Aloy een lange losloopwandeling gedaan. Froo komt dan niet mee want we gaan altijd naar plekken met andere honden (toen Aloy loops was kon Froo natuurlijk wel mee, maar nu is het weer over met de pret) en Froo vindt dat gewoon niet leuk. Dus Froo mag altijd lekker apart samen met mij wandelen. Dat vindt ze geloof ik ook wel fijn, even alleen met de baas.
Dus ik heb vandaag maar eens foto’s gemaakt. 
Altijd mijn schaduw.
Ook een beetje rennen natuurlijk.
Ik kom alweer!
Zonder de baas gaat ze niet hoor.
Zo leuk om haar lekker te zien rennen. Voordat Aloy kwam was ze altijd zo serieus, tegenwoordig is ze lekker eigenwijs en opgewekt.
De eerste paar jaar van haar leven durfde ze nauwelijks te snuffelen als ze buiten was. Ze rook alle geurtjes wel, maar durfde er niet naartoe. Nu gaat ze continu haar neus achterna als ze zich op haar gemak voelt.
Dat was een fijne wandeling.
En dan altijd het typische ‘nu ben ik moe, laat me maar weer met rust’ moment.
Kleine gremlin. Ik ben echt dol op haar.
.jpg){kind=small}
