Een Hondenleven

Merk in mijn omgeving dat er honden-feeders bestaan. Mensen en ook vrienden van mij willen constant de honden iets geven. Ik nooit. Ze krijgen alleen honden dingen en verder niks. Een vriend van mij voert ze per avond zeker 20 keer stiekem vanalles. Hij laat de borden zelfs aflikken in de keuken bij hem. Dat zou ik nooit doen. Chips. Nootjes. Worst en alles wat er op tafel staat. Stiekem hand onder de tafel en hap....weg.

Maar ik zie meteen aan de honden hoe laat het is dus dat lukt omdat ik het toesta. Ik vind het ergens wel lief en leuk voor de honden en bij mij bedelen ze nog steeds niet als ik eet dus prima. Ik haat eten met een bedelende hond.

Maar de drang om honden vanalles toe te stoppen verschilt dus echt van mens tot mens. Ik voer nooit honden.

Dan het onderwerp aaien en begroeten. Ik aai nooit andermans honden tenzij ze er overduidelijk op zitten te wachten. Hier ook regelmatig mensen die zich echt op de honden storten. Soms zo vrij en intens dat ik wel eens denk ze zouden best kunnen bijten want eigenlijk vinden ze het teveel en best eng. Maar de drang van die mensen snap ik dus ook al niet. Ik loop zo langs een hond. Draai me af als hij opdringerig doet en aai pas als hij beleefd en kalm komt kijken bij me. Niks een springende hond bij de kop pakken en dan gaan staan joelen en je gezicht erop drukken. Ik denk echt wel eens dat ging misschien maar net goed..... gelukkig accepteren mijn honden super veel. Ik sluit een knauw echter niet uit bij allebei als je ze vastpakt en totaal over hun grenzen gaat en ze niet weg kunnen. Ook een raar type menselijke reactie op honden vind ik.

Wat ik ook heel raar en irritant vind is mensen die met wandelen steeds mijn honden gaan lokken. Met koekjes. Roepen. Ze willen ze perse aanraken en voeren. Maar dan komen hun eigen vaak grote honden ook druk meedoen. En dan krijg ik een beetje stress omdat dat precies gedoe tussen honden in de hand werkt terwijl ze net zo leuk wilden gaan spelen bv. Waarom roep je mijn hond? Hele rare drang. En waarom dwing je meerdere honden zo dicht op elkaar? Vooral dat ergert me kapot. Staat Guus ineens tussen drie grote honden die hij 30 seconde gezien heeft koek te snaaien bij hun baas omdat die hem erbij roept. Ik denk soms als hij er maar heel uitkomt want hij zou zelf best nijdig kunnen worden over snoep. Of te hard bijten bij aanpakken, schrik, stress en die honden klappen op hem. Oprotten dus met mijn honden bij je roepen als je zelf een hond hebt.

En de laatste die ik ook totaal niet begrijp is commandos aan je grote stoere hond willen geven. Ik had Wuilus maar ook Eva lokte dat wel uit. Van de hondenmensen die spontaan hun gezag over je hond willen tonen. En dat was nu net precies wat bij die twee honden niet kon. Wuilus zag het als een machtsspel wat ze meteen aanging. Zit....nope. en dichterbij schuiven....ZIT! Nope.....en nog dichterbij en aanstaren. Dat was best link en dat moest ik dan snel sussen. Eva was helemaal erg want zou je die strak aankijken en een commando geven dan moest je echt niet te dichtbij staan. Die zag dat als regelrechte provocatie en dreiging die ze onmiddellijk oploste.

Dus mensen zijn raar. Maar er zijn vast nog veel raardere mensen die ik nog niet tegen ben gekomen dus ben benieuwd

Op onze grote honden kwamen niet zo heel veel reacties in de zin van hun aandacht vragen en ze willen aanraken.

Rio met zijn loensende oog werd vaak als angstaanjagend ervaren terwijl juist hij de goedheid zelf was en van Orson werd weleens gezegd je ziet gewoon aan hem dat hij lief is dat is een echte knuffelbeer dat zie je zo

Roland krijgt ook niet super veel reacties wat aandacht betreft, naar mijn idee zijn mensen banger van een herder dan dat ze van de Fila's waren

Mijn ouders zijn koekjes gevers, ze doen echt niets liever

Het is ook verbazingwekkend hoe snel honden dat weten. Op het werk zitten er 4 honden, als ik dan Treskor buiten steek, is het altijd blafconcert natuurlijk. Tot ik eens een handje korrels bij die 4 gooide. Nu is het blafconcert tot ze een paar korrels toegeworpen krijgen

Ik heb zelf ook niets met andermans honden fysiek te benaderen (soms moet ik het wel faken vanuit beroepsoogpunt want ze willen natuurlijk dat je helemaal dól op hun hond bent ). De honden vinden het inderdaad vaak gewoon niet interessant om aangeraakt te worden. Even snuffelen & verder geen interesse lijkt voor de meeste honden echt wel ok te zijn.

Op wandeling lokt Treskor wel vaak reactie uit omdat hij zo’n energie vertoont. Maar ik sta er nooit mee stil dus een praatje maken doe ik niet. Runar krijgt vaak ‘och, wat lief’ blikken toegeworpen. Of de slimme opmerking ‘Die is al op leeftijd zeker?’

Oh snoepjes geven doe ik ook ,maar nooit ongevraagd.
Ik droog zelf en ben reuze populair onder de honden in parken waar ik regelmatig kom en waarvan de honden weten dat ze wat lekkers krijgen.

Het gaat uiteraard altijd na overleg met de eigenaar maar als die het oke vinden weten de honden het wel direct na één of twee keer.
Die komen echt aangestormd zodra ze mij zien of in hun geval ongetwijfeld ruiken met mijn snoepjes

Ik herken het. In mijn beleving lokt Mo ook vrijwel altijd een reactie uit op mensen. Meerderheid roept vaak van een afstandje al; ohhh die ogen! ahhh wat een lieverd! en een klein deel vindt haar juist wat eng, vanwege dr blauwe ogen; t is net een wolf ! ( hoor ik ook vaak ). En eigenlijk ontzettend veel mensen die dan semi teleurgesteld voor haar zeggen; ohhh ik heb geen snoepjes bij. Ik zeg altijd direct; hoeft ook niet, als ze "hallo"mag zeggen is ze al helemaal happy hoor, ze betaald knuffeltax. Ik ben altijd wel vrij strikt geweest met snoepjes of extra's, en dan alleen hondendingen. Laatste jaar kan ik dat laten varen en snackt ze er maar op los, gelukkig is ze ook net zo blij met een rauwe wortel. Ik kan er zelf niet bij om andermans honden snoepjes te geven, zeker ongevraagd.
Ik heb me ook altijd afgevraagd wat die drang van veel mensen toch is, een voorbij wandelende hond een koek geven. Ik geef een random kind ook niet zomaar een lolly. Van mij mag wel eigenlijk iedereen Mo aaien, sterker nog, Mo is teleurgesteld als iemand dat niet doet. Zelden dat ze er zelf geen zin in heeft, dat gebeurd wel bij mensen die voorover over haar heen buigen en zo achter op haar hoofd patsjes geven..alsof ze zelf bang zijn en zich erover heen zetten. Mo kijkt dan altijd wat stom naar mij; raar mens denkt ze waarschijnlijk, en dan loopt ze zelf verder.
Zelf ben ik dan wel weer iemand die , zeker als ik alleen loop, graag even contact maakt met welke hond dan ook. Ik praat dan altijd wel eerst met de mens erbij, of vraag ik of ik even Hallo mag zeggen.

Mo-yi schreef: 08 feb 2025, 07:57 Ik herken het. In mijn beleving lokt Mo ook vrijwel altijd een reactie uit op mensen. Meerderheid roept vaak van een afstandje al; ohhh die ogen! ahhh wat een lieverd! en een klein deel vindt haar juist wat eng, vanwege dr blauwe ogen; t is net een wolf ! ( hoor ik ook vaak ). En eigenlijk ontzettend veel mensen die dan semi teleurgesteld voor haar zeggen; ohhh ik heb geen snoepjes bij. Ik zeg altijd direct; hoeft ook niet, als ze "hallo"mag zeggen is ze al helemaal happy hoor, ze betaald knuffeltax. Ik ben altijd wel vrij strikt geweest met snoepjes of extra's, en dan alleen hondendingen. Laatste jaar kan ik dat laten varen en snackt ze er maar op los, gelukkig is ze ook net zo blij met een rauwe wortel. Ik kan er zelf niet bij om andermans honden snoepjes te geven, zeker ongevraagd.
Ik heb me ook altijd afgevraagd wat die drang van veel mensen toch is, een voorbij wandelende hond een koek geven. Ik geef een random kind ook niet zomaar een lolly. Van mij mag wel eigenlijk iedereen Mo aaien, sterker nog, Mo is teleurgesteld als iemand dat niet doet. Zelden dat ze er zelf geen zin in heeft, dat gebeurd wel bij mensen die voorover over haar heen buigen en zo achter op haar hoofd patsjes geven..alsof ze zelf bang zijn en zich erover heen zetten. Mo kijkt dan altijd wat stom naar mij; raar mens denkt ze waarschijnlijk, en dan loopt ze zelf verder.
Zelf ben ik dan wel weer iemand die , zeker als ik alleen loop, graag even contact maakt met welke hond dan ook. Ik praat dan altijd wel eerst met de mens erbij, of vraag ik of ik even Hallo mag zeggen.

Een snoepje geven is toch weinig anders dan met iedere passerende hond contact maken en hallo zeggen.
Reken maar dat 99 van de 100 honden liever dat snoepje hebben

Ik vraag het uiteraard wel maar daarna heb ik geen behoefte om met iedere hondeneigenaar te babbelen.
Met sommige wel en sommigen niet wat me vrij logisch lijkt ,niet iedereen ligt je.

En nee passerende koters geef ik geen lolly maar dat komt omdat ik in de regel de passerende honden leuker vindt dan willekeurige koters van een ander

Tineke schreef: 08 feb 2025, 08:06
Een snoepje geven is toch weinig anders dan met iedere passerende hond contact maken en hallo zeggen.
Reken maar dat 99 van de 100 honden liever dat snoepje hebben

Ik vraag het uiteraard wel maar daarna heb ik geen behoefte om met iedere hondeneigenaar te babbelen.
Met sommige wel en sommigen niet wat me vrij logisch lijkt ,niet iedereen ligt je.

En nee passerende koters geef ik geen lolly maar dat komt omdat ik in de regel de passerende honden leuker vindt dan willekeurige koters van een ander

Dat snap ik wel hoor. Alleen Mo is bv al kei blij met gewoon aandacht, dus waarom dat dan groter maken, als je met een knuffel evengoed haar besty wordt. Ik heb zelf ook nooit snoepjes bij, dus bij mij hebben ze gewoon pech, knuffels kunnen ze krijgen zoveel ze willen

Ik zelf geef ander honden niets want dan vliegt Daisy eropaf die pikt dat niet '
maar ik heb liever niet dat andere mensen haar wat geven aaien mag wel dat vind ze vooral van kinderen leuk
en Goofy die mogen ze proberen wat te geven die neemt van niemand wat aan er kan zelfs buiten niemand bij hem in de buurt komen dus aaien kan ook niet
altijd leuk met mensen die zeggen alle honden houden van mij nou Goofy niet

Gelukkig kom ik weinig van die mensen tegen, Quinta is ook weinig geïnteresseerd in andere mensen of snoep. Hebben ze een bal/speeltje dan is het wat anders maar dan is de interesse niet het mens maar de bal/speeltje.

Haha, de vriend van mijn zus is ook zo met dat constant de honden voeren als we iets eten of snacken; dat weten de honden inderdaad precies, want die staan dan allemaal bij hem te bedelen. Van mij krijgen ze nooit wat aan tafel, dus dan wordt er ook nooit gebedeld, ze kijken niet eens op als ik iets eet.

Tijdens het wandelen krijg ik vooral reacties op de collies (oh en ah), veel vaker van vrouwen dan van mannen. Kinderen of pubermeisjes vragen vaak ook of ze de collies mogen aaien. Grappig genoeg lokte Amoz juist reacties uit van mannen; niet zozeer omdat ze hem wilden aaien, maar ze vroegen vaak wat voor ras het was en zeiden dat het zo'n mooie hond was.
Naar Amy en Arlo kijkt eigenlijk nooit iemand Sommige mensen proberen de collies ook te lokken met geluidjes, maar dat vinden ze meestal raar en verdacht. Mila zeker, Fayah wil er nog wel eens op ingaan, want die is dol op aandacht van iedereen en begint al uitbundig te kwispelen als iemand naar haar kijkt of naar haar lacht.

Wat betreft andermans honden aai of voer ik eigenlijk nooit, behalve als de hond mij echt nadrukkelijk om een knuffel vraagt. En als ik echt samen met iemand + hond wandel, dan deelt die hond natuurlijk ook in een snoepmoment voor alle honden. Maar zomaar vreemde honden voeren doe ik nooit en ik heb hier in Spanje ook nog nooit meegemaakt dat iemand mijn honden iets wilde geven. In Nederland gebeurde het veel vaker dat mensen mijn honden snoep wilden geven. Bij mij in de buurt woonde zo'n vrouw die zelf helemaal geen hond had, maar wel altijd een snoepzak voor honden bij zich had om alle honden die ze tegenkwam te voeren.

Fred ziet er heel aaibaar uit dus ik krijg vaak aaiers die direct op hem aflopen. Fred vind dat echt niet tof dus ik moet best vaak mensen afwijzen. Familie en vrienden geven Fred ook niets wat ik wel fijn vind.

De andere groep mensen moeten altijd benoemen dat Fred heel groot is en dat is een redelijk open deur maar dan beaam ik dat en loop weer door.

Doordat Fred zelf geen zin in bepotelende vreemden heeft pas ik er tegenwoordig voor om andermans hond te benaderen tenzij ze dat zelf heel graag willen.

Mijn moeder en vooral als ze een teckel ziet.
Je krijgt er nooit meer mee.

Ik doe het als de hond overduidelijk contact zoekt maar ik vraag wel. Zelfde of ik mag aaien.

Mijn klant hondjes daarintegen zijn stok bedorven door me. Ik heb voor hun in mijn werk auto ook altijd lekkere koekjes. En ik knuffel ze en zelfs met gekke stemmetjes.

Farah neemt absoluut niks aan van anderen behalve van ons, dat scheelt al heel veel.
Ze krijgt hier regelmatig wel wat lekkers, maar uitsluitend hondendingen en nooit van de tafel of een bord. Ze schooit gelukkig niet en dat willen we graag zo houden.

Mo-yi schreef: 08 feb 2025, 08:32

Tineke schreef: 08 feb 2025, 08:06
Een snoepje geven is toch weinig anders dan met iedere passerende hond contact maken en hallo zeggen.
Reken maar dat 99 van de 100 honden liever dat snoepje hebben

Ik vraag het uiteraard wel maar daarna heb ik geen behoefte om met iedere hondeneigenaar te babbelen.
Met sommige wel en sommigen niet wat me vrij logisch lijkt ,niet iedereen ligt je.

En nee passerende koters geef ik geen lolly maar dat komt omdat ik in de regel de passerende honden leuker vindt dan willekeurige koters van een ander

Dat snap ik wel hoor. Alleen Mo is bv al kei blij met gewoon aandacht, dus waarom dat dan groter maken, als je met een knuffel evengoed haar besty wordt. Ik heb zelf ook nooit snoepjes bij, dus bij mij hebben ze gewoon pech, knuffels kunnen ze krijgen zoveel ze willen

Ja en dat waren onze honden juist nooit ,blij met aandacht.
Roland overigens nu wel maar Elsa ook niet.

Ik geef enkel iets lekkers aan honden die contact met mij maken en als de eigenaar dat oké vind

Tineke schreef: 08 feb 2025, 10:41

Mo-yi schreef: 08 feb 2025, 08:32

Tineke schreef: 08 feb 2025, 08:06
Een snoepje geven is toch weinig anders dan met iedere passerende hond contact maken en hallo zeggen.
Reken maar dat 99 van de 100 honden liever dat snoepje hebben

Ik vraag het uiteraard wel maar daarna heb ik geen behoefte om met iedere hondeneigenaar te babbelen.
Met sommige wel en sommigen niet wat me vrij logisch lijkt ,niet iedereen ligt je.

En nee passerende koters geef ik geen lolly maar dat komt omdat ik in de regel de passerende honden leuker vindt dan willekeurige koters van een ander

Dat snap ik wel hoor. Alleen Mo is bv al kei blij met gewoon aandacht, dus waarom dat dan groter maken, als je met een knuffel evengoed haar besty wordt. Ik heb zelf ook nooit snoepjes bij, dus bij mij hebben ze gewoon pech, knuffels kunnen ze krijgen zoveel ze willen

Ja en dat waren onze honden juist nooit ,blij met aandacht.
Roland overigens nu wel maar Elsa ook niet.

Ik geef enkel iets lekkers aan honden die contact met mij maken en als de eigenaar dat oké vind

is ook helemaal prima toch, ik vind heus niet dat je hond gelijk verpest zou zijn door een snoepje

Mijn honden krijgen veel aandacht vanwege hun uiterlijk natuurlijk met steevast de semilolligheid over Jamaica en Bob Marley en of ze van reggae houden. Aaien zit er niet in want dat willen ze niet met uitzondering van slet Panni.
Snoepjes pakken ze bij hoge uitzondering aan want op die Lidl zut zijn ze niet zo dol. Ik geef ze zelf gedroogde long en dat is ook torenhoog favoriet bij de kynologische goegemeente waarvan ik weet dat ze het mogen hebben. Inderdaad sprinten van belang al vanuit de verte.
Aaien doe ik zelf alleen bij honden die er beleefd om vragen.

ik heb er een hekel aan als de mensen mijn honden willen aaien. alsof die honden daar op zitten te wachten, die willen alleen maar rennen en snuffelen.
ik zal nooit ongevraagd een andere hond een voertje geven, net zoals ik nooit een andere hond aan zal halen als ik buiten loop.

Ik maak bijna altijd contact met andermans honden. Edit, als ze los lopen. Aan de riem meestal niet. Gewoon gedag zeggen, laten zien dat je ze ziet. Behalve als ik zie dat honden het helemaal niet willen. Als honden geaaid willen worden doe ik dat maar dat komt niet vaak voor.
Ik vraag dan nooit aan de baas of ik die hond mag aaien, dat vind ik van kleins af aan zo’n onzin. Ik vraag het aan de hond, als die zin heeft doe ik het.
Ik heb echt nog nooit boze mensen gehad dus het zal wel goed zijn.
Koekjes geven aan andermans honden doe ik nooit of het
moeten bekende honden van me zijn en we lopen samen op.
Maar zelfs dan doe ik dat zelden.
Mijn honden mogen geaaid worden als ze daar zin in hebben. Klets staat meestal klaar voor een onverwachte tongzoen

Aaien van vreemde honden, afhankelijk van of ik eigen honden bij me heb (welke en hoeveel). Als ik merk dat een hond zelf contact met me zoekt op een normale manier ga ik daar meestal wel op in. Maar niet echt overdreven volgens mij, meestal een snuffen of een kleine aai volgens mij.

Als ik eigen honden aan de lijn bij me heb wil ik dat contact per definitie niet, meestal komen ze dan toch wel voor de honden op een leuke of minder leuke manier, dus nee dan vermijd ik aandacht geven.

Dingen voeren aan de honden, sommige mensen hebben die neiging. Meestal geef ik tijdig een brul dat niet te doen want bij Chara moet dat met beleid, die bijt gewoon iets uit je handen of als ze dénkt dat je haar wat te eten aanbied in bijzijn van de andere twee.
Gaat steeds beter, steeds meer discipline erin maar vreemde mensen (of kinderen met die kleine handjes) moeten haar niet plots ongevraagd iets aanbieden.
Bij haar is het wel een ding dat ze een aantrekking heeft op diverse mensen.. ze maakt zelf vaak oog contact en veel mensen kunnen het dan niet laten om tegen haar te gaan praten over hoe mooi ze wel niet is en hoe leuk , kolen op vuur dan want dan krijg je dat Rataplan effect "ze vinden me leuk!!!!!! "
En dan is het ineens een brok hond wat druk gaat lopen doen en op haar achterpoten denk ik 1.68 aantikt.. groter dan dat ik ben in ieder geval..
Dat irriteert me dan inderdaad wel op straat... zit ik te commanderen dat ze niet mogen reageren en de mensen verzoeken even te stoppen met roepen en aandacht willen geven, en dat ze blijven zeggen "ze is of ze zijn zo leuk.. " want ik heb meestal drie aan de lijn.. en alle drie vinden ze aandacht leuk

Maar goed, liever dan toch maar dat dan dat je de schrik van de buurt bent

Type mens geen pijl op te trekken. Man/Vrouw, senior of junior favo's zijn op een of andere manier wel altijd of Aki of Chara.. Glory wordt schattig bevonden maar de aantrekking gaat toch naar de grotere honden.

In huis bij bekenden heb ik het opgegeven.. mensen gaan knuffelen, laten opspringen, komen al met vreet binnen dus klaar dan maar.
Behalve als ik zelf eten op tafel zet voor visite, en ik wil absoluut niet dat er aan tafel of aan salontafel wat gegeven wordt omdat bij Chara met haar vraatzucht door aandoening dan geen land meer te bezeilen is, al een wonder dat het behapbaar is zoals het is gegaan, en dat wil ik graag zo houden.

Diana schreef: 08 feb 2025, 10:25 en ik heb hier in Spanje ook nog nooit meegemaakt dat iemand mijn honden iets wilde geven.

Haha, echt niet? Moet je eens hier naartoe komen.
Ignacio spant de kroon, die is favoriet bij werkelijk elke hond hier in de buurt. Niet dat hij heel speciaal snoep heeft, maar hij geeft een eindeloze stroom. Ik heb een tijdje geprobeerd om er iets van te zeggen, want als Ignacio in de buurt is, ben ik elke keer mijn honden kwijt. Maar ik heb het opgeheven. Zo erg is het ook weer niet. Verder heeft Lily een lijst mensen waarvan ze weet dat ze snoep geven als ze haar charmes in de strijd gooit. Echt, geef dat best één keer iets en ze vergeet het nooit meer.
Één vrouw heeft gedroogde long, speciaal uit Barcelona. Daar wordt een moord voor gedaan.
Zelf geef ik eigenlijk nooit iets aan andere honden . Wel een krabbel als ze daar om vragen.

Mensen mogen mijn honden niet voeren tenzij ik het zeg, maar ik ben ook nog maar zelden iemand tegengekomen die dat probeerde. Werd altijd netjes gevraagd en 'nee' werd ook altijd geaccepteerd.

Aaien is wel een ander verhaal. Ik sta nooit ergens op een veld met Aloy of zo, en met wandelen laten mensen haar ook wel met rust, maar mensen aaien haar het liefst ongevraagd en vanuit het niets als ze aan het werk is. Aloy is braaf en tolereert dat wel, maar ik weet dat ze tijdens het werk sowieso liever niet geaaid wordt en ik vindt ook dat dat gerespecteerd moet worden, dus ik zeg daar wel wat van. Ze kirren en praten ook tegen haar en geven inderdaad ook wel eens vage commando's, en daar zeg ik niks van, dat interesseert ons allebei helemaal niets. Ze negeert je straal dus veel plezier. Overigens gebeurt het in ons huidige dorp zelden, veel mensen hier kennen ons inmiddels en zijn heel respectvol. In de stad waar ik eerst woonde was het schering en inslag.

Ik snap de behoefte zelf trouwens helemaal niet, ik hoef andermans hond nooit te aaien. En ik begrijp het sowieso niet want voor míj is Aloy een van de leukste honden op de hele wereld, maar ze heeft volgens mij helemaal niet die onweerstaanbare schattigheidsfactor of zo. Ze is een ruwharige, zwarte, middelgrote hond. Waarom wil iedereen die aaien? Ik herinner me nog dat ik toen ze jong was zelfs dacht dat dat probleem van het ongevraagde aaien wel over zou gaan als ze ouder en minder puppy zou zijn juist omdat ze een gewone zwarte hond is en qua uiterlijk er niet echt tussenuit springt.


Met Froo is het me wel eens gebeurd dat ze op de arm zat in een losloopgebied vanwege een aantal grote honden die haar niet met rust lieten en dat er een man aankwam die haar wilde aaien. Ik zei nog dat hij dat beter niet kon doen omdat ze dat niet leuk vond, maar het was er zo een die "heel goed was met honden" en toen beet Froo in zijn hand. Hij droeg handschoenen dus ik denk dat hij het niet gemerkt heeft maar het was anders wel verdiend geweest. Tegenwoordig komen deze dingen niet meer voor. Wel kindjes die het netjes vragen, dan zeg ik dat ze helaas niet zo houdt van aaien maar dat ze wel een stukje worst mogen geven. Dat vindt Froo wel gezellig en de kindjes zijn dan ook weer blij. Bij Froo snap ik mensen trouwens wel, die heeft als je naar haar kijkt wel een heel hoog aaibaarheidsgehalte, maar helaas, schijn bedriegt.

Het irritantste vind ik mensen die mijn honden begroeten alsof hun zus terug uit nieuw zeeland is. "Heeeee, ooooeeeeh, aaaaah, liieef, jodeljodel!!!" maar dan niet willen dat ze opspringen want ze hebben hun mantelpakje van 800 euro aan.

Sterf af met je onmogelijke gedoe.
Negeer ze gewoon, negeren ze jou terug.

Ik vind het trouwens buitengewoon onfris om andermans hond te versieren. Blijf af. Hou je kop.

Nou ja, dat. Als je mijn honden negeert dan hollen ze je gewoon voorbij. Loop je te kirren, dan begroeten ze je blij met hun modderpoten op je schone jas/broek. Dan moet je verder ook niet zeuren. Andermans honden aaien of voeren doe ik eigenlijk nooit, tenzij het echt familie is. Ik wil ook niet dat andere mensen mijn honden koekjes geven, want daar worden ze te gezellig van.

Alfilillo schreef: 08 feb 2025, 18:48

Diana schreef: 08 feb 2025, 10:25 en ik heb hier in Spanje ook nog nooit meegemaakt dat iemand mijn honden iets wilde geven.

Haha, echt niet? Moet je eens hier naartoe komen.
Ignacio spant de kroon, die is favoriet bij werkelijk elke hond hier in de buurt. Niet dat hij heel speciaal snoep heeft, maar hij geeft een eindeloze stroom. Ik heb een tijdje geprobeerd om er iets van te zeggen, want als Ignacio in de buurt is, ben ik elke keer mijn honden kwijt. Maar ik heb het opgeheven. Zo erg is het ook weer niet. Verder heeft Lily een lijst mensen waarvan ze weet dat ze snoep geven als ze haar charmes in de strijd gooit. Echt, geef dat best één keer iets en ze vergeet het nooit meer.
Één vrouw heeft gedroogde long, speciaal uit Barcelona. Daar wordt een moord voor gedaan.
Zelf geef ik eigenlijk nooit iets aan andere honden . Wel een krabbel als ze daar om vragen.

Nee, hier is het letterlijk nog nooit gebeurd. Zal wel komen omdat ik hier vooral tussen agrariërs woon en voornamelijk in de natuur ver weg van de bewoonde wereld wandel, dus áls ik al iemand tegenkom is de kans wel heel klein dat die persoon toevallig snoep voor honden bij zich heeft. Ik kom ook helemaal geen vaste mensen tegen met wandelen, behalve een vrouw met een border collie en die heeft nooit snoep bij zich.

Onze honden krijgen geregeld wat van mensen in het bos, ik had liever gehad dat ze daar nooit aan waren begonnen, want Tanja springt tegen ze op. Er een vrouw die ziet ons al van verre aankomen, zodra Tanja naar haar toe komt begint ze al te roepen: zit zit zit, maar Tanja denkt alleen aan dat brokje en springt dus wel. Als ik zie dat haar hond naar me toe komt voor een brokje pak ik dat brokje van tevoren zodat ik voorkom dat hij springt, al denk ik dat hij toch niet zou springen.
Ik aai andermans honden alleen als ze zelf contact met me zoeken.