Dalí had ooit een degloving (huid van zijn teen afgestroopt) en toen heb ik zijn verband zelf moeten verwisselen. Heb toen geleerd hoe je een hond kan fixeren. Eerst had ik nog een tweede persoon nodig maar later lukte het me ook alleen. En die techniek gebruikte ik in het begin bij Lucca.
Ik liet Lucca plat op haar zij liggen en ging met mijn billen tegen haar ruggengraat zitten. Benen over haar romp heen. Als je dan de onderste poten (voor- en achterpoot) licht optilt kan een hond zich niet afzetten om overeind te komen. Die werden eerst geknipt, en dan de andere kant.
Doordat ik maar hele kleine stukjes deed, en dan elke week, deed het geen pijn, werden de nagels steeds korter, en leerde ze dat dit intens was maar wel een snoepjesregen opleverde.
Tegenwoordig blijft ze gewoon staan (dat vind ik ook het fijnst, ik bekijk van onderen tot waar het leven zit in haar dikke zwarte nagels) of liggen in haar mand en krijgt ze voor elke poot 1-2 snackjes.
Taro wil ook zijn kop erbij houden maar dat vind ik niks dus dat hoofd gaat onder mijn oksel
