Veranderingen na overlijden andere hond

blondie
Posts in topic: 11
Berichten: 5442
Lid geworden op: 18 sep 2021, 17:31

Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door blondie »

Alles en iedereen reageert anders op overlijden van een lid van het gezin.
Er zal vast wel al een topic over zijn, maar ik kan het niet vinden dus start maar een nieuwe.
Om van me af te schrijven, maar misschien ook wel om wat advies n.a.v. wat ik nu in dit geval constateer.

Ik heb in afgesloten deel van Forum, besef ik me nu, verteld dat plots vorige week onze Aki is ingeslapen. Als ik eraan toe ben zal ik waarschijnlijk nog een IM maken van onze lieve kanjer.

Bij overlijden van Finn had ik Bluf. Zij was erbij toen ik Finn thuis liet inslapen. Ging rustig, en ze kwam er regelmatig bij, toen de dood bij hem was ingetreden liep zij weg en is niet meer echt in de buurt gekomen van zijn lichaam.
Zij leek er ok mee om te gaan in het begin, maar na ca. 3 weken werd ze lusteloos tot het depressieve aan, wat ik ook ondernam met haar.
Dat veranderde toen Jol met mijn vriend bij ons introk, ook al moest Jol eigenlijk niet veel van haar hebben, toch merkte ik aan Bluf dat alleen al de aanwezigheid van haar als andere hond in huis haar weer deed opbloeien.

Jol heeft niet aan de dood van Bluf kunnen wennen, die was mee in de auto toen we de beslissing moesten maken om Bluf ook plots te moesten laten gaan, we hebben Jol niet eens erbij gelaten toen Bluf was overleden en zijn naar huis gereden zonder Bluf. Geen idee waarom we dat toen zo hebben gedaan, eenmaal thuis werd echter binnen een paar uur ons (Dr)Aki gebracht door de fokkers, omdat hun gevoel ze dat ingaf toen ze hoorden van overlijden van Bluf. We zouden hem een week later ophalen, samen met Bluf en Jol.
Dus Jol kon niet eens laten landen dat Bluf er niet was, die kreeg met Aki van doen.
Was niet direct liefde op eerste gezicht, ze had hem trouwens wel al eerder gezien en ervaren. Maar Jol was toch liever enig hond.
Aki en zij waren ok, maar niet de dynamiek waar je toch soms op hoopt als je meerdere honden hebt.

Toen we Jol meenamen naar DA omdat ze zo slecht was acuut, had Aki thuis al door dat het mis was met Jol, toen we haar in de auto meenamen hoorden we nog een kreet van hem, dat was intens en bijzonder achteraf.
Hij had het ook net als Bluf na een weekje niet meer wel.. minder enthousiast, depri, geen lol meer in dingen.. terwijl ze nu niet per definitie dolden met elkaar.
Toen Chara er uiteindelijk bij kwam maanden later, ging dat niet vanzelf direct goed, maar eenmaal ok zag je hem helemaal opbloeien, en die 2 hadden een hele goed klik.
Goede match en hij leerde open te zijn en spelinteractie op "herdermanier" van haar, en voor mij prachtig om te zien dat het een klik was zoals ik die ooit met Finn en Bluf had mogen ervaren.

Paar maanden later kwam Glory erbij, Aki was haar sterke leider en rots in branding, en Chara was de jeugdfactor voor Glory waar ze goed mee kon dollen en stoeien.

Nu is plots Aki er niet meer.
En weer een andere dynamiek.
Kattendames zijn ineens vaak aan de knok met elkaar :scratch:
Chara lijkt ineens "volwassen" met wandelingen waren zij en Glory nog wel eens aan het dollen onderling, en Aki liep erbij. Maar er wordt nog wel gespeeld, maar niet altijd meer gaat Chara er op in, zit ze wat meer op de omgeving te letten, een andere hond in te schatten.
Alsof zij die "taak" nu ineens op zich neemt en ze voorheen vertrouwde op de houding en reactie van Aki die er als "stille" op de achtergrond bij liep.

Glory sinds gisteren merkte ik echt wat veranderingen. Gaat wat vaker op plekken van Aki liggen. Is angstiger en minder zeker en lijkt zich ook niet op te trekken aan Chara die toch behoorlijk stabiel is.
Gisteren moesten we een lift in bijvoorbeeld, dat heeft ze vaker gedaan, alleen niet die lift. Enorme paniek en angst, zo heftig had ik bij haar nog nooit ervaren, het was onverwachts en enorm zielig. Terug heeft Jac haar dan ook opgetild in de lift, maar ze vond er geen steun in.

Los van dat ik benieuwd ben naar ook ervaringen van jullie, puur omdat ik het interessant vind om te lezen en ook voor anderen die misschien voor het eerst met een afscheid te maken hebben en steun of lering kunnen hebben aan een topic als dit, vraag ik me nu ook het volgende af m.b.t. Glory.

Zet ik even in een reactie hierna.
Nanna
Posts in topic: 2
Berichten: 10892
Lid geworden op: 05 feb 2024, 10:29

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Nanna »

Hier is dat nooit geweest. De dood of vertrek werd zonder meer geaccepteerd en life goes on.
Toen Simone overleed heeft Glenn nog wel aan haar gesnuffeld en een soort van afscheid genomen maar de rest was het volkomen worst.
Afbeelding
Maart
Posts in topic: 1
Berichten: 3063
Lid geworden op: 16 feb 2023, 06:11
Honden: 2
Contacteer:

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Maart »

He bah, sterkte met het plotselinge verlies!

Hier heb ik nog geen veranderingen gemerkt bij het wegvallen van een hond (ook nog maar enkel ervaring met Ds), "afscheid" heb ik ze toen ook niet laten nemen.

Runar wordt in theorie de volgende, maar ook dan denk ik niet dat dat van invloed zal zijn op de anderen hun gedrag. Voor Piiri zal het het meest rare zijn, omdat die er het meest mee samen is & het best wel vrienden zijn.
Ik ben in alle geval niet van plan om ze beide bij het het afscheid te betrekken.
blondie
Posts in topic: 11
Berichten: 5442
Lid geworden op: 18 sep 2021, 17:31

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door blondie »

Omdat ik het gevoel heb met name bij Glory ineens die terugval te hebben.

Zit ik eraan te denken om cursus weer met haar op te pakken.
Jac had dezelfde training met haar al gedaan, beetje gehoorzaamheid maar vooral wat behendigheidsoefeningetjes waarbij ze sommige dingetjes bij hem niet uit durfde te voeren, en de manier van school daar is dus ook zo dat als de hond echt niet te overtuigen is, of in angst schiet, het niet hoeft en je even het anders oppakt.
Ik ben vorig jaar dezelfde cursus gestart rond deze tijd en hoorde soms dus dat Glory bepaalde dingetjes bij mij dus wel durfde te doen en ze haar echt zagen "groeien".
Ik heb het toen niet af kunnen maken omdat in die periode mijn vader plots opgenomen werd en kwam te overlijden.

Nu zit ik er sterk aan te denken om te vragen of ik weer kan instromen. Dat ik toch met Glory een op een dat weer oppak om haar zelfvertrouwen weer even op te krikken, of uberhaupt om connectie weer met haar te maken.

Zij is meer qua karakter echt hondje van mijn vriend, dat bedoel ik niet negatief mijn band met haar is ook enorm goed. Maar op emotioneel vlak liggen die twee elkaar beter, dat heb ik met Chara nu bijvoorbeeld, andere karakters.
Gisteren buiten merkte ik echter echt op dat Glory even niet bereikbaar meer lijkt te zijn voor zowel mijn spraak, als die van mijn vriend. Focus weer op alles behalve op ons. Chara trouwens ook in eerste instantie, terugweg ging gelukkig beter ook met Glory, zijn we wat grappige oefeningetjes gaan, zoals over een muurtje lopen om even weer de balans en enthousiasme van leuke dingen doen te vangen, ook met op een bankje springen of op een boomstam ( zit in beide honden toch ook wel vleugje ras dat het leuk vind om even op commando wat te doen en dan beloont te worden).

Zou ik er goed aan doen, om het op te pakken even weer een les of zes, en dan los van Chara dingen ondernemen?

Met Chara wil ik eigenlijk ook wel wat doen, maar geen idee wat.. ik zou detectie kunnen proberen.. maar vrees met grote vreze dat dat ook niet gaat werken. Zodra Chara doorheeft dat er beloont wordt met eten is de focus verlegd naar hand waar eventueel eten in zit. Die is om die reden heel moeilijk te trainen, ook al lijkt het juist makkelijk als ze voerbewust zijn, maar zij is te extreem daarin. Laatste cursus wist de instructrice het ook niet met haar, ik hoefde de oefeningen dan ook niet te doen... iets wat me zeer giftig maakte.. bedenk dan samen met me iets zodat we het wél kunnen uitvoeren.. maar goed die instructrice hoef ik niet meer, ook niet met Glory.
Sterre
Posts in topic: 1
Berichten: 2743
Lid geworden op: 12 sep 2021, 21:30

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Sterre »

Ik heb altijd maar 1 hond tegelijk gehad. Dus ik heb nooit meegemaakt wat je vertelt. Maar ik zou in jouw plaats zeker de cursus met Glory weer gaan oppakken. Ook voor jou misschien fijn om daar je aandacht aan te geven.
Gebruikersavatar
Gonnie
Posts in topic: 1
Berichten: 2598
Lid geworden op: 12 sep 2021, 21:35

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Gonnie »

Nadat de anderen afscheid hadden genomen van hun moeder, zus en halfzus heb ik heel weinig gemerkt aan de honden, de eerste dag na Jarah haar dood zocht Nikkie nog wel naar Jarah maar dat was snel over, maar dat kwam denk ik ook omdat Nikkie altijd liever de enige hond was geweest en ze was nu de enige hond. Die vond het met vier honden in huis echt niet zo heel erg leuk.
Maar ik denk dat wij als mens zelf ook wel invloed hebben op hoe een hond reageert op de dood van een andere hond. Mij doet het niet zo heel erg veel als er een hond doodgaat, heb alleen de eerste dag een beetje last, maar mag geen naam hebben, maar de volgende dag ben ik er wel overheen.
Afbeelding

Tanja en Anne
Nanna
Posts in topic: 2
Berichten: 10892
Lid geworden op: 05 feb 2024, 10:29

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Nanna »

Zal ik het verlossende woord dan maar spreken. Ga er op uit voor een leuke pup.
Afbeelding
Gebruikersavatar
Diana
Posts in topic: 2
Berichten: 3972
Lid geworden op: 12 sep 2021, 20:41
Locatie: Spanje
Honden: 4
Welke: Collies en Spaanse schonen

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Diana »

blondie schreef: 15 sep 2025, 13:05 Zou ik er goed aan doen, om het op te pakken even weer een les of zes, en dan los van Chara dingen ondernemen?
Ja, ik zou dat zeker doen. Ze is van nature misschien geneigd meer steun te zoeken/zelfvertrouwen te halen uit andere honden, en door samen met haar bezig te zijn en haar daarbij ook te helpen en te steunen bereik je misschien dat ze zich daarvoor meer op jou gaat richten.
Bij Arlo werkte dat ook zo. Nou is Arlo in het algemeen niet onzeker, hij heeft één specifieke onzekerheid en dat zijn vreemde mensen. En hij is echt een hondenhond. Dus na het overlijden van Amoz, zijn grote steun en factor van stabiliteit, heb ik ook weer meer met Arlo één op één gedaan en dat hielp enorm, hij merkte dat hij het ook zonder Amoz kon, al dan niet met mijn hulp.
Het is enerzijds heel fijn als je een hond erbij hebt die zo'n functie heeft, maar het maakt je misschien soms ook wat gemakzuchtig omdat het met die hond erbij allemaal wel vanzelf gaat. Aan Fayah met haar enorm open karakter heeft Arlo ook wel steun, maar Fayah is geen bron van rust zoals Amoz, ze is juist een vrij opgewonden standje :engel: Arlo schiet ook snel in de opwinding, dus hij heeft in situaties met spanning meer aan de kalmte van Mila.
Dus zo zijn er wel wat dingen die ik heb veranderd na het overlijden van Amoz omdat ze niet meer goed werkten: nam ik voorheen meestal Amoz en Arlo samen mee op wandeling en Mila en Amy, na het overlijden van Amoz nam ik Arlo samen met Mila mee en Amy alleen (en later met Fayah). Of dus Arlo alleen om juist even één op één-tijd te hebben en samen aan dingen te werken.

Amy heeft overigens het meeste moeite gehad met het overlijden van Amoz. Die twee waren ze enorm gek op elkaar. Zoals ze met Amoz speelde en zoals die twee in elkaar verstrengeld sliepen, dat heeft ze met geen andere hond, hoe goed ze met de rest ook op kan schieten. Maar dat heeft zich bij haar gelukkig niet geuit in terugvallen qua gedrag, alleen in een tijdje duidelijk matter, minder vrolijk zijn. Dat is weer bijgetrokken een paar weken nadat Fayah erbij kwam.

Na het overlijden van Taartje heb ik geen enkele verandering opgemerkt, maar Taartje stond als oudje ook een beetje los van de rest van de roedel. Ze konden het allemaal prima met haar vinden, maar Taartje ging verder altijd helemaal haar eigen gang, die is altijd heel autonoom geweest. Met Mila is dat nu op haar bejaarde leeftijd net zo, die speelt natuurlijk niet meer mee als de rest woest bezig is en gaat ook niet meer mee op lange wandelingen.

Overigens hebben mijn katten destijds twee dagen niet gegeten toen Amoz overleed. Bijzonder dat jullie ook bij de katten onrust zien, want je hoort niet zo vaak dat katten een duidelijke reactie hebben op het overlijden van een hond in het huishouden. Maar ze zijn vaak wel heel gevoelig voor veranderingen en emoties van hun mensen, dus echt gek vind ik het niet.
Afbeelding
blondie
Posts in topic: 11
Berichten: 5442
Lid geworden op: 18 sep 2021, 17:31

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door blondie »

Ook de katten lagen vaak bij Aki. Kain de stoïcijn zocht laatste tijd al meer en meer contact met Glory, dat viel ons de laatste weken al op. Was wellicht al indicatie. In de avond nu liggen die twee bij elkaar op de bank.
Gebruikersavatar
malinois
Posts in topic: 1
Berichten: 4330
Lid geworden op: 10 sep 2021, 19:10
Honden: 3
Welke: Xavi-Xygan-Xanu
Contacteer:

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door malinois »

Xanu ging er heel slecht mee om... die mist (nog steeds) Xygan enorm. Wel heeft hij nu de afleiding met Xcooby, huilt niet meer, maar ik merk dat hij toch anders is. Het was zijn grote voorbeeld en dat is gewoon weg. Hij heeft wel afscheid genomen van Xygan. Hij heeft ook niet de band met Xcooby die hij met Xygan had, dat kan ook niet maar die gaat hij ook niet krijgen. Verder is hij gelukkig wel de stabiele hond die hij altijd al was ook voor Xcooby. Dat is wel prettig, maar ik merk gewoon dat het anders is.
Afbeelding
In liefdevolle herinnering aan Xena v.d. Lobo Hoeve 12.08.2001 - 15.06.2016 & Xito v.d. Lobo Hoeve 04.01.06 - 21.08.14 Website Mechelse herders
Facebooksite Xanu Facebooksite Xygan Facebooksite Xavi
Tineke
Posts in topic: 1
Berichten: 6235
Lid geworden op: 16 okt 2022, 22:43

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Tineke »

Rio werd een stuk serieuzer na de dood van Orson , die knapte in zijn visie alles wel op mocht het nodig zijn en nu moest hij dat doen. Hij werd waakser na zijn overlijden.
De andere honden merkte ik niets aan.

Abra was gewoon verdrietig na het overlijden van Luus net als zij dat was na het overlijden van Rio net als Micon dat ook was bij Rio.
Zij waren dan ook erg hecht dus vreemd is dat niet
Jimi merkte ik niets aan toen Luus stierf en Abra.


Trainen oppakken zou ik zeker doen , leuk samen iets doen
En Nanna haar advies opvolgen op zoek naar een pup ;)
Afbeelding

De honden van voorbij, ze blijven in mijn leven
De honden van voorbij, ik blijf met ze verweven.
Gebruikersavatar
Hewi
Posts in topic: 1
Berichten: 5350
Lid geworden op: 12 sep 2021, 18:17

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Hewi »

Kodi vond de dood van leo in eerste instantie vreselijk. Hij was zijn houvast kwijt. Maar na een paar weken knapte hij juist op. Werd zelfverzekerder vriendelijker ging op onderzoek uit. Sindsdien is hij ( helaas voor mij ) alleen op wat opvang en logeetjes na. Hij is graag alleen hij wordt bij zekere honden juist weer onzeker.
Groetjes Heidi

Afbeelding
Marc
Posts in topic: 1
Berichten: 5497
Lid geworden op: 12 jan 2024, 14:23

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Marc »

Je moet accepteren dat je honden hebt die niet zo nauw met mensen gesocialiseerd zijn als honden die mensen bij fokkers halen. Jouw honden zijn echt een roedel geweest en nog. Ik heb dat ook. Bas is naast een super lief mensen hondje ook extreem gehecht aan honden. Dat is totaal anders met de honden die met 8 weken bruut onthecht worden met hun eigen soort. Jouw huidige twee zijn zo niet behandeld goddank. Dus die hebben altijd veel meer van elkaar geleerd dan de gemiddelde Nederlandse hond. Tom leerde alles van Bas. Binnen een dag. Hij draaide perfect mee. Maar zonder Bas kon hij helemaal niks. Bas begroet eerst Guus en dan ons. Bas is een lusteloos wat angstig hondje zonder Guus en schrikkerig met wandelen. Guus is haar guardian angel.

Ik vind dat extreem goed en zoals het hoort. Dus ik vul de roedel aan zoals die moet zijn. Als Bas dood gaat probeer ik Guus even als enige hond. Ik verdenk hem ervan dat hij als jonge pup in Spanje wel onthecht is van zijn soort. Dus maanden bij een gezin heeft gezeten als enig hond. Hij is super sociaal maar ik weet net niet helemaal zeker of hij afhankelijk is van honden of ook wel graag overal mee heen wil als enige hond. Gaan we testen.

Dus dat aki beide honden super veel gaf is logisch. Aki is bij de moeder weggehaald en keek naar jullie. De twee dames keken naar Aki want die zijn nooit zonder honden geweest. Zij zagen sommige mensen maar leefden met honden. Net als Bas.
Accepteren en niet geforceerd gaan proberen ze los te koppelen en op jullie te richten. Koop er ooit een mensgerichte stabiele reu bij anders. Of kijk hoe dit zich ontwikkelt. Maar ga niet geforceerd doen want dit is een basis die zo gelegd is en vechten tegen hun aard. Dat vind ik zielig.
Afbeelding
Gebruikersavatar
CatnDog
Posts in topic: 2
Berichten: 5763
Lid geworden op: 30 jul 2022, 12:12
Honden: 1
Welke: Groenendaeler

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door CatnDog »

Heel veel sterkte met het verlies van Aki. :roos: Wat moet dat een enorm gemis voor jullie zijn. Zo kort na de vakantie ineens.

Ik heb zelf geen ervaring met meerdere honden, alleen met een hond in combinatie met meerdere katten waarvan een paar maanden geleden de poes is weggevallen. De kater zocht de poes opvallend veel op de laatste maanden van haar leven. Zo klef heb ik ze zelden gezien. Hij wilde steeds tegen haar aan slapen.
De kater heeft haar dood best goed opgepakt. Aan het begin was hij wel heel erg moe, maar zoals Nanna schreef:'life goes on'. Ik vind dat hij wel heel erg oud geworden is de afgelopen maanden.

Zeno reageerde niet echt/amper op het overlijden van de poes. Hij heeft van me mogen snuffelen en hij was ook bij het hele begrafenisritueel. Maar gewoon zo van 'o, leuk, we gaan wat doen'. Niet met enig besef van 'die zien we nooit meer terug'. Ze hadden dan ook geen sterke band met elkaar. Dat is natuurlijk heel anders dan de band die er was tussen Aki, Chara en Glory.
Het verbaast me niet dat Aki de stabiele rots in de branding was en dat de meiden het er moeilijk mee hebben dat hij is weggevallen. Alleen door er te 'zijn' voelden ze zich waarschijnlijk enorm gesteund en op hun gemak om te spelen en gek te doen.

De cursus weer oppakken vind ik een goed idee. Niet alleen met Glory, maar ook iets met Chara. Ze heeft toch iets van windhond in zich. Misschien vindt ze een keertje rennen op de renbaan leuk?
Gebruikersavatar
Loraine
Posts in topic: 2
Berichten: 4376
Lid geworden op: 12 sep 2021, 19:52
Locatie: Almelo
Honden: 2
Welke: Shih Tzu en middenslag Keeshond

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Loraine »

Geen bewuste ervaring met honden, dit zijn mijn eerste echt eigen honden en de honden thuis was ik minder mee bezig.
Ik weet alleen nog dat toen Diesel was overleden, de rust in huis weer terug kwam.
Maar Diesel had Addison en ontzettend fikse moodswings waarbij hij Amber greep, wat tussen die twee dus veel onrust gaf en je zag en voelde de spanning ook opbouwen.

Met de katten heb ik meer ervaring, vooral dat Mowgli de toen doodzieke Porthos wegjoeg terwijl ze een gedoogbeleid hadden en haar grote liefde Jhula sloeg ze ineens ook van zich af.
Haar reactie heb ik meegenomen in de uiteindelijke beslissing om er een eind aan te breien voor die twee.
Net zoals ik haar gedrag jegens de andere katten (negeren, wegjagen wanneer ze haar niet met rust lieten etc) en hun gedrag jegens haar heb meegenomen in het besluit om Mowgli in te laten slapen.
Na Mowgli stopte ik ook vrij vlot als gastgezin vd kattenopvang en vervolgens brak er oorlog uit tussen de twee katten die ik toen had.
Dusdanig dat ik de jongste heb teruggebracht naar de opvang.
Voor die tijd waren ze prima samen, geen dikke vrienden maar vreedzaam.
Mahdu, Dívka en oppashond Joep
Afbeelding
blondie
Posts in topic: 11
Berichten: 5442
Lid geworden op: 18 sep 2021, 17:31

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door blondie »

Tijdens vakantie, onze vakantie draaide om afscheid nemen van Aki. Maar daar gaat het topic niet over. Maar collega belde ook, hoe was je vakantie. Ja kut dus. In de vakantie werd Aak ziek en dan dachten we tijdelijk dingetje en in laatste week neem je afscheid en heb je dagen om daar iiets mee te doen. Wat niet lukt. Dus kut gewoon allemaal.
ranetje
Posts in topic: 5
Berichten: 9615
Lid geworden op: 16 sep 2021, 12:48

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door ranetje »

Mijn jonge honden bleven alleen over na de dood van de oudere hond.
Dus niet helemaal te vergelijken denk ik.

Ik zou met beide honden gaan trainen als je daar nu weer gelegenheid voor hebt.
Goed om ze op iets anders te laten richten dan het weg zijn van Aki.
Afbeelding
Gebruikersavatar
CatnDog
Posts in topic: 2
Berichten: 5763
Lid geworden op: 30 jul 2022, 12:12
Honden: 1
Welke: Groenendaeler

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door CatnDog »

Loraine schreef: 15 sep 2025, 15:05 Met de katten heb ik meer ervaring, vooral dat Mowgli de toen doodzieke Porthos wegjoeg terwijl ze een gedoogbeleid hadden en haar grote liefde Jhula sloeg ze ineens ook van zich af.
Weet je dat ik daar heel bang voor was? Dat de kater zich tegen de poes zou keren bij zwakte. Ik ben er heel erg dankbaar voor dat hij dat niet heeft gedaan. Het is vast heel natuurlijk gedrag, maar het is zo naar. Dan heeft de geterroriseerde kat echt geen leven meer. Dan had ik ze apart moeten houden, wat op zich wel was gelukt omdat Kleef meer een binnenkat was, maar toch. Ik begrijp je beslissing om er een einde aan te maken, dat zal niet makkelijk zijn geweest.
Het zal bij honden ook voorkomen, dat een hond zich tegen een ziek roedellid keert. Dat maakt het ook extra zwaar voor de eigenaar(s).
Gebruikersavatar
Gretha
Posts in topic: 1
Berichten: 3589
Lid geworden op: 12 sep 2021, 21:34
Locatie: Noordoostpolder
Honden: 2
Welke: Beauceron en Terriër-Pincher kruising

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Gretha »

Nanna schreef: 15 sep 2025, 12:56 Hier is dat nooit geweest. De dood of vertrek werd zonder meer geaccepteerd en life goes on.
Toen Simone overleed heeft Glenn nog wel aan haar gesnuffeld en een soort van afscheid genomen maar de rest was het volkomen worst.
Hier hetzelfde
Nooit iets gemerkt aan de overgebleven hond. Hooguit dat ze het wel prettig vonden als enige hond
Afbeelding
Gebruikersavatar
Loraine
Posts in topic: 2
Berichten: 4376
Lid geworden op: 12 sep 2021, 19:52
Locatie: Almelo
Honden: 2
Welke: Shih Tzu en middenslag Keeshond

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Loraine »

CatnDog schreef: 15 sep 2025, 20:05
Loraine schreef: 15 sep 2025, 15:05 Met de katten heb ik meer ervaring, vooral dat Mowgli de toen doodzieke Porthos wegjoeg terwijl ze een gedoogbeleid hadden en haar grote liefde Jhula sloeg ze ineens ook van zich af.
Weet je dat ik daar heel bang voor was? Dat de kater zich tegen de poes zou keren bij zwakte. Ik ben er heel erg dankbaar voor dat hij dat niet heeft gedaan. Het is vast heel natuurlijk gedrag, maar het is zo naar. Dan heeft de geterroriseerde kat echt geen leven meer. Dan had ik ze apart moeten houden, wat op zich wel was gelukt omdat Kleef meer een binnenkat was, maar toch. Ik begrijp je beslissing om er een einde aan te maken, dat zal niet makkelijk zijn geweest.
Het zal bij honden ook voorkomen, dat een hond zich tegen een ziek roedellid keert. Dat maakt het ook extra zwaar voor de eigenaar(s).
Mootje was nooit echt agressief, maar ze gaf met haar gedrag wel heel duidelijk aan dat het niet goed ging met de heren.
Zij was echt aan het schreeuwmiauwen, blazen en slaan als ze niet genoeg afstand hielden.
Nu waren beide heren zo stabiel als maar wezen kon, dus die zag je bijna letterlijk hun schouders ophalen, met hun ogen rollen en iets meer afstand houden van haar. :P
Beide heren waren ook echt heel ziek op het laatst.

Porthos had zwaar verwaarloosde chronische niesziekte toen ik hem kreeg, waarbij de slijmvliezen in de neusholte zodanig geïrriteerd waren dat ze letterlijk verkankerd waren.
Hij werd op de laatste dag ineens heel tammetjes en later die dag (nadat ik al een afspraak voor controle en behandeling had ingepland bij de dierenarts) heel benauwd.
De dierenarts gaf aan ten tijde vh euthanaseren dat hij wsl diezelfde nacht gestikt zou zijn, we moesten zijn kop echt omhoog houden omdat hij gewoon ging vechten om lucht te krijgen. :ugh:

Jhula had een fikse hartruis, liep blauw aan bij stress en was op zijn laatste dag ineens ook heel tammetjes, ik kon hem vasthouden terwijl hij zich normaal wel liet oppakken maar je mocht hem nooit knuffelen.
Hij kwam wel zelf bij je liggen om geaaid te worden, maar hem beethouden vond hij vreselijk.
En het lichtje in zijn ogen was gedoofd de laatste dag, dat was het moment dat ik de dierenarts heb gebeld om de controle en behandeling voor die middag om te zetten in euthanasie.

Met de katten die ik had toen Mootje slecht ging was er ook totaal geen gedoe, ze negeerden haar vnl, zochten geen conflict oid en leefden langs haar zegmaar.
Mahdu, Dívka en oppashond Joep
Afbeelding
blondie
Posts in topic: 11
Berichten: 5442
Lid geworden op: 18 sep 2021, 17:31

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door blondie »

Marc schreef: 15 sep 2025, 14:58 Je moet accepteren dat je honden hebt die niet zo nauw met mensen gesocialiseerd zijn als honden die mensen bij fokkers halen. Jouw honden zijn echt een roedel geweest en nog. Ik heb dat ook. Bas is naast een super lief mensen hondje ook extreem gehecht aan honden. Dat is totaal anders met de honden die met 8 weken bruut onthecht worden met hun eigen soort. Jouw huidige twee zijn zo niet behandeld goddank. Dus die hebben altijd veel meer van elkaar geleerd dan de gemiddelde Nederlandse hond. Tom leerde alles van Bas. Binnen een dag. Hij draaide perfect mee. Maar zonder Bas kon hij helemaal niks. Bas begroet eerst Guus en dan ons. Bas is een lusteloos wat angstig hondje zonder Guus en schrikkerig met wandelen. Guus is haar guardian angel.

Ik vind dat extreem goed en zoals het hoort. Dus ik vul de roedel aan zoals die moet zijn. Als Bas dood gaat probeer ik Guus even als enige hond. Ik verdenk hem ervan dat hij als jonge pup in Spanje wel onthecht is van zijn soort. Dus maanden bij een gezin heeft gezeten als enig hond. Hij is super sociaal maar ik weet net niet helemaal zeker of hij afhankelijk is van honden of ook wel graag overal mee heen wil als enige hond. Gaan we testen.

Dus dat aki beide honden super veel gaf is logisch. Aki is bij de moeder weggehaald en keek naar jullie. De twee dames keken naar Aki want die zijn nooit zonder honden geweest. Zij zagen sommige mensen maar leefden met honden. Net als Bas.
Accepteren en niet geforceerd gaan proberen ze los te koppelen en op jullie te richten. Koop er ooit een mensgerichte stabiele reu bij anders. Of kijk hoe dit zich ontwikkelt. Maar ga niet geforceerd doen want dit is een basis die zo gelegd is en vechten tegen hun aard. Dat vind ik zielig.
Jol en Finn waren anders, die zouden het allebei prima hebben gevonden als enig hond (zijn ook met regelmaat enig hond geweest allebei). Buiten waren dat ook de honden die weinig interesse hadden in andere honden.
Bluf en Aki hechtten wel sterk aan "eigen honden en ook de katten trouwens" Chara zou ook denk ik wel als enige hond nog het ok vinden, mits ze buiten dus wel contacten kan leggen. Glory niet, die heeft echt een andere hond als maatje nodig of als iets om zich aan op te trekken.

In begin met Glory ben ik juist wel bewust naar een pupcursus gegaan ook al was ze toen 9 maanden oud. Het was goed dat ze veel leerde van Aki en Bluf, maar we vonden het ook belangrijk dat het contact naar ons toe ook geleerd kon en zou worden.
Ze vond het ook leuk, omdat er waarschijnlijk bij haar ook een ras in zit wat waarschijnlijk wel of retriever, of iets van herder toch in zit.

Super dat ze zo gericht zijn op elkaar maar als ze hier op plekken loslopen is mate van gehoorzaamheid vaak wel handig. Maar ik accepteer ook dat ze als ze in elkaar op gaan, we domweg in ieder geval Glory echt niet kunnen bereiken. Het maakt wel dat op bepaalde plekken waar ze los mogen, maar die te dicht op een weg liggen, we ze niet los kunnen laten (ze gaan echt racen en zijn allebei ontzettend snel en springen van hot naar heint, dus laag hekje over de straat op kan dan zomaar gebeuren en dat risico nemen we niet). Maar dat is nu eenmaal niet anders, op strand en in duin kan het wel.
blondie
Posts in topic: 11
Berichten: 5442
Lid geworden op: 18 sep 2021, 17:31

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door blondie »

ranetje schreef: 15 sep 2025, 16:23 Mijn jonge honden bleven alleen over na de dood van de oudere hond.
Dus niet helemaal te vergelijken denk ik.

Ik zou met beide honden gaan trainen als je daar nu weer gelegenheid voor hebt.
Goed om ze op iets anders te laten richten dan het weg zijn van Aki.
Ik ga met Glory donderdag weer. Toen ik instructeur belde bleek er een nieuwe les te zijn die niet op de site staat. Ik kan erbij.
Jac had 2.0 al gedaan, en ik was daar ook mee gestart en niet afgemaakt vanwege plots overlijden van mijn vader vorig jaar.
Zijn "lessen" maar met allerlei oefeningen van behendigheid tot hulphondendingetjes, alles op positieve manier.
Denk dat het goed is weer voor haar zelfvertrouwen en energie ook.

Voor Chara moet ik even wat gaan verzinnen. De laatste cursus was geen doen. Ik begreep soms de oefeningen niet, en voor veel dingen was de bedoeling om het met voer in je hand aan te leren, maar dat werkt niet bij Chara omdat zij dus dan extreem op dat voer gericht blijft dat er niets meer binnenkomt. De trainster dacht dan ook niet mee in omdenken, iets wat ik van een vrouw met haar ervaring wel had verwacht. Maar dan kreeg ik "Sla de oefening dan maar over" :Q:
Bij detectie ga je hetzelfde weer krijgen gok ik.. dat heb ik met Aki een tijdje gedaan.
Bij speuren gewoon is de kans groot dat ze dus geen verleidingsporen kan weerstaan :roll:

Al bedenk ik me dat met workshop in een gebouw met detectie, Chara het wel aardig deed.. dus misschien toch een paar lessen proberen om te zien of dat gaat. Zo niet dan niet hoor, het moet leuk zijn voor haar en mij. En het is ook geen hondje voor obedience :LOL:

Binnenkort weer lekker naar strand, met vriend of met vriendin en Moos, dat vinden ze ook geweldig. We gaan onze draai wel weer vinden. En het scheelt dat ze elkaar dus hebben, en dat ze vanaf dag 1 al enorm goed met elkaar overweg konden. Dat was gewoon ook een gouden match, daar heeft mijn vriend destijds wel gelijk in gehad, dat ook Glory hier hoorde.
Gebruikersavatar
Lothian
Posts in topic: 1
Berichten: 4225
Lid geworden op: 12 sep 2021, 19:32
Honden: 3
Welke: Roemeen Dalí - Bulgaar Lucca - Lurcher Taro
Contacteer:

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Lothian »

Kan je Chara met een clicker of clickwoord een handtouch aanleren Blondie? Dan hoef je niet te lokken met voer, maar kan je haar je lege hand laten volgen. En als ze dat goed doet click plus beloning. Omdat het voer altijd pas na de click komt kunnen veel honden zich dan beter focussen dan wanneer er heerlijk geurend voer voor de neus zit.
Afbeelding
ranetje
Posts in topic: 5
Berichten: 9615
Lid geworden op: 16 sep 2021, 12:48

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door ranetje »

Lothian schreef: 16 sep 2025, 18:44 Kan je Chara met een clicker of clickwoord een handtouch aanleren Blondie? Dan hoef je niet te lokken met voer, maar kan je haar je lege hand laten volgen. En als ze dat goed doet click plus beloning. Omdat het voer altijd pas na de click komt kunnen veel honden zich dan beter focussen dan wanneer er heerlijk geurend voer voor de neus zit.
Lijkt me een goeie kans dat dat effectief is :ok:
Afbeelding
Gebruikersavatar
Diana
Posts in topic: 2
Berichten: 3972
Lid geworden op: 12 sep 2021, 20:41
Locatie: Spanje
Honden: 4
Welke: Collies en Spaanse schonen

Re: Veranderingen na overlijden andere hond

Bericht door Diana »

blondie schreef: 16 sep 2025, 18:06 Voor Chara moet ik even wat gaan verzinnen. De laatste cursus was geen doen. Ik begreep soms de oefeningen niet, en voor veel dingen was de bedoeling om het met voer in je hand aan te leren, maar dat werkt niet bij Chara omdat zij dus dan extreem op dat voer gericht blijft dat er niets meer binnenkomt. De trainster dacht dan ook niet mee in omdenken, iets wat ik van een vrouw met haar ervaring wel had verwacht. Maar dan kreeg ik "Sla de oefening dan maar over" :Q:
Bij detectie ga je hetzelfde weer krijgen gok ik.. dat heb ik met Aki een tijdje gedaan.
Bij speuren gewoon is de kans groot dat ze dus geen verleidingsporen kan weerstaan :roll:
Maar dat is dan juist een mooie oefening misschien? Amy vond het allermoeilijkst aan praktijkspeuren: wildspoortjes weerstaan. Dat was toch wel veel interessanter dan de geur van de speurjuf volgen. Maar het was juist heel goed om dat met speuren te kunnen oefenen, ik heb er een commando ('door!') aan gekoppeld dat ik in het dagelijks leven nog heel vaak gebruik als ze te gefocust raakt op een wildspoor.
Wij speurden in het bos, dus wildspoortjes genoeg. Eten zijn we daar onderweg nooit tegengekomen, dus dat is niet eens zo'n grote afleider in de juiste omgeving.
Juist voor de zelfstandige types is speuren meestal wel een heel geschikte activiteit. En er wordt niet met voer beloond tussendoor, pas bij het vinden van de persoon krijgt de hond het voer of de speel.
Afbeelding
Plaats reactie