Aloy heb ik als pup gewoon losgemaakt en dat gaat altijd prima. Nu moet ik wel zeggen dat ze al sinds ze pup is een beloning krijgt als ze bij me terugkomt en ik roep haar tijdens het loslopen soms ook gewoon een keer. Dan komt ze, krijgt ze wat lekkers en mag ze weer gaan. Aloy is altijd blij om bij de baas te komen, keert gelijk om als ze je hoort fluiten en doet echt totaal niet moeilijk. Dat is deels gewoon karakter en deels omdat ze weet dat er geen nadelen kleven aan terugkomen naar de baas, denk ik (want Aloy is wel zo’n bijdehand type dat gewoon telkens weer zou wegrennen als je dacht dat je telkens haar lol verpestte met je stomme riem
Natuurlijk heb ik wel voorwaarden. Nou ja, eentje maar eigenlijk.
Er zijn ook voorwaarden die verder niet aan de honden liggen, zo mag Froo niet los als er onbekende honden rondlopen en Aloy mag niet los op het moment dat een van haar vriendjes er in de verte aankomt. Niet dat ik bang ben dat ze wegen zal oversteken om naar ze toe te gaan hoor, dat doet ze niet, maar ze komt nog echt met de snelheid van een straaljager op ze af rennen en ze stopt niet, ze vliegt ze als een losgeslagen beuker om de hals, dat vindt niemand leuk, zelfs haar vrienden niet. Dus ik wacht altijd tot ze dichterbij zijn voordat ze weer los mag, dan gaat het wat gecontroleerder.
Ik ga er trouwens bij honden die niet los kunnen nooit van uit dat het de schuld is van de eigenaar of dat ze slechte hondenbaasjes zijn. Ik heb zelf altijd heel veel mazzel gehad, maar ik kan me gewoon goed voorstellen dat het bij sommige honden gewoon niet gaat, en dan houdt het gewoon op. Dat maakt je denk ik eerder een verantwoordelijk hondenbaasje.




























